හිර ගෙදර කැරැල්ලේ සුලමුල. | Ep 95

ගත වූ ජූලි 05 - 06 දෙදිනෙන් ආරම්භ වූ මීගමුව බන්ධනාගාරයේ කැරැල්ල ඉන් නොනැවතී ඉන් බැහැර බන්ධනාගාර කිහිපයක් වෙත ද ⁣ ප්‍රචණ්ඩ ලෙස පැතිර ගියේය. නිල වශයෙන් ප්‍රකාශිත තොරතුරු අනුව සිදුව ඇති ඝාතන ප්‍රමාණය විසි නවයක් වෙද්දී , තුවාල කරුවන් ප්‍රමාණය 100 ක් වී තිබිණි. විනාශ වූ පොදු දේපළ වටිනාකම රුපියල් කෝටි දොළහක් පමණ විය. බැලූ බැල්මට හදිසි හා අහඹු සිදුවීමක් ලෙස පෙනෙන්නට තිබුණද එය කාලාන්තරයක් තිස්සේ මෝරා වැඩුණු පද්ධතිමය අර්බුදයක් ලෙස මේ වන විට පැහැදිලිව ඇත. එහෙත් ගැටළුව වන්නේ මෙතරම් පැහැදිලිව, සහ ඉතිහාසයේ අත්දැකීම් ගණනාවක් විසින් පාඩම් උගන්වා තිබූ අර්බුදයකට ප්‍රතිපත්තිමය විසඳුම් සෙවීම සඳහා පාලක පන්තිය තුළ දේශපාලන සවිඥානකත්වයක් නොතිබූයේ මන්ද යන කරුණයි.ජීවිත මෙතරම් ප්‍රමාණයක් විනාශව තිබියදී රැඳවියන්ගේද, බනුධනාගාර නිලධාරීන්ගේද මානව අයිතීන් අමු අමුවේ උල්ලංඝනය වෙද්දී දේශපාලන ප්‍රජාව තවදුරටත් එකිනෙකාට චෝදනා හුවමාරු කර ගනිමින් සිටිති. විසඳුම් ලෙස දැනට හඳුනාගෙන තිබෙන්නේ නව ගොඩනැගිලි හඳුනා ගනිමින් රැඳවියන් ඒ මේ අත ගෙන යාම පමණි.අර්බුදයට විසඳුම අලුත් හිරගෙවල් ඉදිකිරීම පමණද ? බන්ධනාගාර පද්ධතිය හා සමස්ත පුනරුත්ථාපන ක්‍රියාවලිය පිළිබඳ නව දැක්මක් ලංකාවට අවශ්‍ය නොවන්නේ ද? එහිලා මේ වන විට ලෝකය අත්දකිමින් සිටින නව අත්දැකීම් කෙරෙහි ලංකාවේ අවධානය යොමු නොවිය යුතුද? එවැනි පුළුල් ප්‍රතිසංස්කරණ ක්‍රියාවලියක් කෙරෙහි ලංකාවේ අවධානය යොමු වීමට ඇති බාධක කවරේද ? ඒ කෙරෙහි මෙවර one word කතිකාව තම අවධානය යොමු කර තිබේ.