NENA DHE DJALI - Poezi nga Teodor Keko, Interpreton Silva Caushaj

Na ish nje nene dhe kish nje djale Nje djale te lig , vec per te keqija Te gjithe uronin, te vdiste sa me pare. Dhe nene e tij , mbushej me thinja. E luste te birin te kthente udhe Se dita iken o bir e s'te fal, kurre Se nuk eshte nene aq e urte , o shpirt Dhe nuk eshte nene ,o zemer qe te fal. E fliste , i fliste , por ishte e kote I biri e tallte, e lante me turp Dhe nena vendosi te ngulte, nje gozhde Per cdo prapesi te djalit, ne mur. Dhe nena thinjej dhe muri mbushej Dhe ajo kerrusej me dite e ore Nje dite i harroi i biri huqet, Tek pa me tmerr murin me gozhde. I ra ne gjunje nenes e qau Kam qene i marre, o nene me fal Te gjitha thinjat me lote ia lau Dhe i rendonte cdo thinje sa nje mal. E mira nene, koken i puthi Mjaft qave bir, tani u rrite Ti duash ti njerezit dhe une gozhdet do t'i shkul pas cdo te mire. Te mirat djalin zemren ia mbushnin Askush s'e njihte me ate Cdo mbremje shihte murin Dhe numeronte gozhdet ne te. Vjen nje dite , kur nena e mplakur Nga muri shkuli gozhden e fundit Por djali s'ndihej ende i kenaqur Ne mur qene vrimat si vrima plumbi. O nene tha djali S'do jem i qete pa zhdukur murit vrimat e zeza O bir tha nena , kjo s'ndodh ne jete Cdo vrime te murit ma ka dhe zemra. Ti qofsh i mire dhe qofsh me nder Dhe lehte ne balle djalin e puthi POr plaga s'iken kurre nga trupi Dhe s'behet kurre i bukur turpi.