Brodatzen ari nintzen (Mikel Urdangarin)

Brodatzen ari nintzen ene salan jarririk aire bat entzun nuen itsasoko aldetik Itsasoko aldetik untzian kantaturik. Brodatzea utzirik gan nintzen amagana hean jaliko nintzen gibeleko leihora gibeleko leihora itsasoko aldera. Bai habil, haurra, habil erron kapitainari jin dadin afaitera hemen deskantsatzera hemen deskantsatzera salaren ikustera. Jaun Kapitaina, amak igortzen nau zugana jin zaiten afaitera hantxet deskantsatzera hantxet deskantsatzera salaren ikustera. Andre gazte xarmanta hori ezin ditekena iphar haizea dugu gan behar dut aintzina ezin ilkia baitut hauxe da ene pena. Andre gazte xarmanta zu sar zaite untzira gurekin afaitera eta deskantsatzera hortxet deskantsatzera salaren ikustera. Andre gazte xarmanta igaiten da untzira han emaiten diote lo belharra papora eta untzi handian lo dago gaixo haurra. Jaun kapitaina, nora deramazu zuk haurra? Zaluxko itzulazu hartu duzun lekura hartu duzun lekura aita amen gortera. Nere mariñel ona heda zak heda bela bethi nahi nuena jina zaitak aldera ez duk hain usu jiten zoriona eskura. Jaun kapitaina, nora ekarri nauzu huna? Zalu itzul nezazu hartu nauzun lekura hartu nauzun lekura aita amen gortera. Andre gazte xarmanta hori ezin egina hiru ehun lekhutan juanak gira aintzina ene meneko zira orain duzu orena. Andre gazte xarmantak hor hartzen du ezpata bihotzetik sartzen ta hila doa lurrera aldiz haren arima hegaldaka zerura! Nere kapitain jauna hauxe duzu malurra. Nere mariñel ona norat aurthiki haurra? orat aurthiki haurra? Hortxet itsas zolara. Hiru ehun lekhutan dago itsas leihorra. Oi Ama anderea so egizu leihora zur’alaba gaixoa uhinak derabila.