Martix - Една Без Наслов

Текст: Martix Продуцирано од: Lux Kmala Дизајн: Иван Петрушевски FLIM Aнимација: Бисера Михајловска ЕП Буден Сонувам 2023 Buy & Download: https://martix.bandcamp.com/album/bud... Текст: Се победив С.А.М, ако сум „Изморен“ ќе е од труд уште алармот е утрински блуз, шверцувај минути удри си snooze но сега сум почесто yes man, нешто те менува негде ќе тресне учиш да прифаќаш пораз, не сереш дека мечот е местен не треба VAR, сам се сопнав не е судија педер бев rent a car, скината топка, не знаев каде со себе никаде не бев, а секаде сакав, па само ми остана копнеж стоев збунет пред секоја врата, сегде ќе зборувам друг ако тропне Но сега сум слободен голуб, не се симнувам повеќе долу ми изгледаш немоќен болу, од луле на Гандалф кашлам ко Голум. Ми помина бура, добро е ете, имам во едрата ветер гледам одраз во водата – насмевка ведра на дете. нему му должам, таму да вратам и расчистам сметки да впишам радост во клетки, да избришам потресни глетки да го гушнам за сите петки, да го научам да вози и плива да е горд на вредности ретки, дека се негови и дека ги има Пушти ја трубата гласно, облаци нема станува јасно Ќе го правам ова дур сум жив, дур има во кандило масло гушни се и во судбата сив, живот нѐ гради во растот, ќе го барам зборот ко да е здив и пишувам една без наслов Ако добро ти било – нема изгубено време пронајдов љубов во срцето гнило и прво си дадов на себе собирав чувста грош по грош, споро се полнам - детска каса, добивав нож по нож, дур грабаа ко да сум шведска маса, но сега сум Табула Раса, ставив на врата затворено, забранет влез со фабула празна, па вака се немам одморено, морав да сменам од коренот...и домот и кругот и градот подобро плен на стотици волци, отколку дел од изгубено стадо Се разбуди младост, кога се појави понуди радост па земам.од неа ко најгладен голтар и голтам од нејзина сладост не ми e слабост, љубов е движечка сила, тоа е смелост a не е ни мојата нежна половина...таа е целост “твоето тело, моја е куќа’’, a надвор не ми се излегува а толку долго бев neverAmore, љубов вешто избегнував но истекувам во нова форма, од стара борба излекуван жив сум штом се менувам, ко змија што се преслекува Пушти ја трубата гласно, облаци нема станува јасно Ќе го правам ова дур сум жив, дур има во кандило масло гушни се и во судбата сив, живот нѐ гради во растот, ќе го барам зборот ко да е здив и пишувам една без наслов