MELAN - Gel Bi Dinle

19.07 MELAN - Gel Bi’ Dinle Gel bi’ dinle… Bu defa sustuklarım konuşacak… Sadece… İçimde birikmiş aynı yerde bekleyen birkaç cümle var. Her şeyi birlikte tamir edip güzel bir bahçe oluşturmaktı amacımız ama biz o bahçeyi yeşertemedik... Bahçemde senden değerli ve güzel bir çiçek daha olmayacak orada sonsuza dek kalacaksın…. Gel bi’ dinle… Kimseye anlatamadığım bir hikâye var. Ne suçlu arıyorum… Ne de geri dönecek birini…. Sadece içimde kalan sesleri susturmaya çalışıyorum. ⸻ Aynı gökyüzü altında bambaşka hayatlar yaşıyoruz, Sen belki gülüyorsun… Ben hâlâ sessizlikle konuşuyorum. Bazen bir şarkı açılıyor, Bütün geceyi geri getiriyor. İnsan unutmuyor aslında, Sadece acısıyla yaşamayı öğreniyor. Belki son kez konuşuyorum seninle. Adını söylemeden, Seni anlatmanın bir yolunu bulmaya çalışıyorum. Kırgın değilim… Sadece yarım bırakılmış bir cümlenin Noktasını bi türlü koyamıyorum. ⸻ Belki duymayacaksın… Belki de çoktan unuttun. Ama bazı hisler vardır… Söylenmese bile eksik kalmaz. ⸻ Bilsen yeter… İçimde hâlâ adını taşıyan sessiz bir taraf var. Ne geri dönmeni bekliyor… Ne de senden vazgeçebiliyor. Duysan yeter… Bazı insanlar gitse bile Kalbi olduğu yerden hiç taşınmıyor. ⸻ Saat geceyi çoktan geçmiş, Şehir kendi sesine uyumuş. Ben yine aynı sokaklarda Geçmişin ayak izlerini takip ediyorum. Bir fotoğraf değil özlediğim… Birlikte kurduğumuz ihtimaller. Çünkü insan bazen Yaşadığını değil, Yaşayamadığını özlüyor. Yüzünü hatırlamak zor değil artık, Zor olan… Sesinin olmadığı bir geleceğe alışmak. ⸻ Gel bi’ dinle… Bazen bir insanı kaybetmiyorsun. Sadece… Onun olduğu hayatı geride bırakıyorsun. ⸻ Duysan yeter… Belki hiçbir şey değişmeyecek. Ama bil ki… İçimden geçen onca cümle, Sana ulaşmasa bile Beni ben yapan şey oldu. ⸻ Gel bi’ dinle… Eğer bir gün bir şarkıda Kendinden bir parça bulursan… Bil ki… Ben seni değil, İçimde bıraktığın sensizliği anlattım..