Ελεύθερο Σχέδιο: Πέτρινο Γεφύρι

Πέτρινο γεφύρι σε δάσος, Φθινόπωρο Γεφύρι, έργο ανθρώπινο που πάτησε γερά, που έδεσε μαζί με τη φύση. Οι πέτρες του, στιβαρές κι ακίνητες, μοιάζουν, μα δεν είναι άψυχες· κουβαλάνε πάνω τους βήματα αιώνων, περάσματα, καραβάνια, ανθρώπους που δεν θα τους γνωρίσουμε ποτέ. Το δάσος γύρω του, ντυμένο φθινοπωρινά· κόκκινα, χρυσαφιά, καφετιά, σαν χρώματα που στάζουν το δικό τους σιρόπι πάνω στον καμβά. Το φως, παιχνιδιάρικα περνάει ανάμεσα από τις φυλλωσιές των δέντρων, με μαεστρία γλιστρά πάνω από τις καμπύλες και τις φθαρμένες γωνίες του γεφυριού. Κι όπου το ποτάμι αγγίζει τις πέτρες, η αντανάκλαση μαλακώνει την αυστηρότητά τους. Δεν ζωγραφίζω πέτρες, νερό και φυλλωσιές· αλλά πνοή σε μνήμη ενός τόπου, μια ανάσα που ενώνει το χθες με το σήμερα, που δίνει χρόνο και για το αύριο. Το πέτρινο γεφύρι, ταπεινά στέκει στο 1/3 του καμβά. Δεν είναι κάθετο· δεν μας κόβει τη ματιά, γέρνει λοξά, σαν μονοπάτι που ήρθε από δεξιά και φεύγει διαγώνια προς τ’ αριστερά, σαν δρόμος μνήμης που ενώνει τις όχθες. Ο Ορίζοντας δεν φαίνεται — τον έχει κρύψει το δάσος. Δέντρα πυκνά, σιμήδες που στάζουν φθινόπωρο, φύλλα κίτρινα και χρυσαφένια, και ανάμεσά τους λίγα πράσινα, τώρα λίγο πιο θαμπά, κάποια κιόλας έγιναν λαδί. Ψηλά, μικρή λωρίδα ουρανού, κι ένα λευκό σύννεφο, μάρτυρας του κύκλου του νερού, που ίσως κάποια στιγμή να φέρει νέες στάλες στη γη. Κάτω, το ποτάμι μικρό και ήσυχο, φιλόξενο, χωρίς καταρράκτες, έρχεται χαρούμενο προς το μέρος μας, ευέλικτα ξεγλιστρά ανάμεσα σε βράχια, που μοιάζουν αταίριαστα με τα διαφορά τους χρώματα. Σαν να τα έφερε εδώ ένας παλιός πάγος, παγόβουνα που κύλησαν αιώνες πριν, άφησαν τις πέτρες όπου ο πάγος έλιωνε, εκεί που βρήκαν ανάπαυση. Κοίτες γεμάτες με ανόμοιους βράχους και πέτρες — καθεμιά με δική της ιστορία. Άλλες από κοντά, κι άλλες ταξίδεψαν χιλιοστό το χιλιοστό από άγνωστα μακρινά βουνά, ώσπου "άραξαν" εδώ. Έγιναν σταθερό θεμέλιο για χώμα, για χλόη, για μικρά λουλούδια που έφερε ο άνεμος με τη φύτρα τους. Μάρτυρες, πως τίποτα δεν χάνεται, πως όλα βρίσκουν τόπο και σκοπό.