Beton Deniz | Saklı Sesler / Hidden Voices | Turkish AI Music

Beton Deniz yayında. İstanbul güzel şehir… ama bazen güzelliğin bedelini en çok içinde yaşamaya çalışanlar öder. Bu şarkı; kira, trafik, hayal ve Boğaz arasında sıkışanlara gelsin. Saklı Sesler / Hidden Voices’a hoş geldin. #SaklıSesler #HiddenVoices #BetonOrman #AIMusic #TurkishAIMusic #TurkishRap #UrbanRap #İstanbul Yirmi altı yaşım, sırtımda şehir haritası, Bir yanım Boğaz, bir yanım kira makası. Güzel şehir, kabul; hesabı biraz kabarık, Bu defa ağlamak yok, anlatıyorum ayık. Yirmi altı yaşım, önümde beton deniz, Boğaz mavi parlar, cebim yine renksiz. Çalıştım, çabaladım, hesap hâlâ dengesiz, İstanbul güzel şehir; bedeli biz öderiz. Yokuşu manzara, inişi masraf, Trafik ayrı roman, sabrım ayrı esnaf. Güldüm yenildiğim yerde, bu da net itiraf, Bu şehir beni yendi ama hâlâ bende taraf. Sabah daha açılmadan turnikeye yanaşırım, Kartta bakiye ararken kendimle dalaşırım. Bir yandan hedef büyük, bir yandan maaş küçük, Hayal göğe tırmanır da cüzdan kalır düşük. Vapur geçer uzaktan, martı sesi havalı, Fotoğrafta İstanbul başka, gerçekte pahalı. Sahilde rüzgâr güzel, çay en azından hesaplı, Manzara bedava derler, ama oturması masraflı Köprüde araçlar dizili, herkes biraz sinirli, Sinyal yok, sabır yok, direksiyonlar kibirli. Şeritler niyet okur, korna olur fikirli, Bir kilometre yol bazen bir ömür gelir gibi. Ama akşam olunca ışık dökülür cama, Kız Kulesi uzaktan selam verir adama. Bu şehir hem tokat atar hem sarılır omuza, Kızsan bile bırakamazsın, bağlı kalır ruhuna. Yirmi altı yaşım, önümde beton deniz, Boğaz mavi parlar, cebim yine renksiz. Çalıştım, çabaladım, hesap hâlâ dengesiz, İstanbul güzel şehir; bedeli biz öderiz. Yokuşu manzara, inişi masraf, Trafik ayrı roman, sabrım ayrı esnaf. Güldüm yenildiğim yerde, bu da net itiraf, Bu şehir beni yendi ama hâlâ bende taraf. Bir işten çıkarım, başka işin hesabı var, Dinlenmek lüks oldu, kafamda kira alarmı var. “Başaracağım” dedim, sesim hâlâ sağlam, Ama şehir her ay önüme yeni fatura bağlar. Ev ararsın, oda küçük, fiyatı eder cinnet, İlanlarda cennet gibi, gidince dehşet. Bir masa, bir yatak, bir de rutubet, Kiracı olmak burada ayrı sabır zor gelir minnet. İnsanı da karışık, kimi buz, kimi güneş, Kimi yolunu keser, kimi uzatır kardeşçe nefes. Bir esnaf çay söyler, “otur yeğen” der, Bir başkası bakışıyla bütün gününü deler. Kalabalıkta yalnızlık var, yalnızlıkta tempo, Koştururken büyürsün, kimse vermez demo. Ben kaybettim demem, sadece skoru görüyorum, İstanbul sert rakip; ben hâlâ oyunu çözüyorum. Metrobüs dolu, sokaklar renkli, Kimi çok nazik, kimi fazla şekilli. Her köşede hikâye, her yüzde sefer, İstanbul yorar ama boşuna değil bu kader. Yirmi altı yaşım, önümde beton deniz, Boğaz mavi parlar, cebim yine renksiz. Çalıştım, çabaladım, hesap hâlâ dengesiz, İstanbul güzel şehir; bedeli biz öderiz. Yokuşu manzara, inişi masraf, Trafik ayrı roman, sabrım ayrı esnaf. Güldüm yenildiğim yerde, bu da net itiraf, Bu şehir beni yendi ama hâlâ bende taraf.