Kalinowe noce … 2/4.: „Kot Marzyciel” – Kalina Jędrusik

W video jest pokazana seria zdjęć – oprócz pierwszego i ostatniego – z występów Kaliny Jędrusik w TV w latach 1961-1964; wszystkie one są opisane, z podaniem daty i nazwy przedstawienia transmitowanego przez ówczesna telewizję. W tamtym czasie, o określonej porze dnia, najczęściej o zmroku, aparat fotograficzny był ustawiany w odległości 1 m. od telewizora, przysłona otwarta, czas ekspozycji 1/25 min a w aparacie był umieszczany film małoobrazkowy Agfa o czułości 21 Din. Spust aparatu uruchamiało się gdy na ekranie pojawiała się wyczekiwana postać… I tak przez cztery kolejne lata ! W jednej z łazienek przestronnego mieszkania zainstalowane było domowe studio fotograficzne, z całym oprzyrządowaniem. Wywołaną błonę umieszczało się w rzutniku i papier fotograficzny był odpowiednio naświetlany. Czekała go następnie kąpiel - najpierw w wywoływaczu, następnie, po opłukaniu, był on przenoszony do naczynia z utrwalaczem. Jeszcze tylko kolejne płukanie i suszenie i można było już zaświecić pełne światło i ocenić wynik. Następowała selekcja: słabe odbitki wędrowały do kosza, zaś te dobre lub względnie dobre były przycinane i składane na kupki. Najlepsze, miały być następnego dnia wysłane do Warszawy … Po pół wieku, pozostały egzemplarze ewidentnie najsłabsze, te, które nie zasługiwały na wysłanie do bohaterki tego przedsięwzięcia. Ponadto, nawet najlepsze nie były doskonałe, bo telewizor z którego robione były zdjęcia, miał dość niestabilną synchronizację pionową, co powodowało albo nadmierne rozciągnięcie obrazu albo, częściej, jego zagęszczenie i skrócenie w pionie. Dziś, gdy jesteśmy oswojeni z doskonałością transmitowanego obrazu, widać to. Ale wówczas, gdy wszystko było nowe, świeże i odkrywcze, adresatka zdawała się być zachwycona pomysłem realizowanym z taką pilnością przez tamtego licealistę z Katowic. – ……………………………………………………………………………………………………………………………………………………….. The video shows a series of photos - apart from the first and last - of Kalina Jędrusik's appearances on TV in 1961-1964; they are all described, with the date and name of the show being broadcast by the TV at the time. In those days, at a certain time of the day, usually at dusk, the camera was placed at a distance of 1 m from a TV set, aperture fully open, exposure time 1/25 min, and the camera was equipped with a 35mm Agfa film with a sensitivity of 21 Din. The trigger was moved down when the awaited figure appeared on the screen ... And so for the next four years ! In one of the bathrooms of the spacious apartment there was a home photo studio with all the equipment. The developed film was placed in an overhead projector and the photographic paper was properly exposed. Then a bath awaited it - first in the developer, then, after rinsing, it was transferred to the fixer vessel. Just another rinse and drying process. it was possible then to turn on the full light and judge the result and make due selection. The weak prints went to the bin, while the good or relatively good ones were cut and piled. The best of them were to be sent to Warsaw, the next day ... After half a century, what was left were clearly the weakest copies, those that did not deserve to be sent to the heroine of this project. Moreover, even the best ones were not perfect, as the TV from which the pictures were taken had a rather unstable vertical sync, which either caused the image to be stretched too much or, more often, to be denser and shorter vertically. Today, when we are accustomed to the perfection of the transmitted image, it is well visible. But then, when everything was new, fresh and revealing, the addressee seemed to be delighted with the idea implemented with such diligence by the high school student from Katowice. – * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *