Κέρμα Κέρμα

Η πόλη βουλιάζει μεσα στα δελτία κι οι δρόμοι γεμάτοι απ’ την ίδια αγωνία Υποσχέσεις σε χαρτιά και μεγάλα μικρόφωνα μα η αλήθεια κρύβεται πίσω από οθόνες και πρόσωπα. Ο πατέρας δουλεύει δυο βάρδιες ξανά κι ο μισθός τελειώνει πριν καν ταΐσει τα παιδιά και οι Πολιτικοί μιλάνε για μια νέα αρχή μα ο κόσμος μετράει κέρμα κέρμα κάθε πρωί νέοι με πτυχία χωρίς προοπτική μέσα σε μια θεοσκότεινη ζωή και τα όνειρα φεύγουν μ ένα εισιτήριο για φυγη Ψάχνοντας την τύχη τους σε μια άλλη γη. κι όσο οι νεοι γεμιζουν με θυμό τόσο το σύστημα παίζει κρυφτό. Μα δεν θα μείνουμε άλλο σιωπηλοί, η φωνή μας γίνεται beat κι αναπνοή. Δεν πάει άλλο, το ποτήρι έχει ξεχειλίσει, Άλλη μια γενιά που το σύστημα έχει πνίξει. Σιωπή τέλος! Η φωνή μας βγαίνει στους δρόμους, Σπάμε τα δεσμά και γκρεμίζουμε τους νόμους. Η πόλη βουλιάζει, μα εμείς κρατάμε την πνοή, Αυτό δεν είναι ρίμα... είναι η νέα μας αρχή! Βλέπω γραβάτες να πουλάνε τον αέρα που αναπνέω Και γω να ψάχνω μια αιτία για να πω πως δεν φταίω. Κλειστές οι πόρτες παντού, τα νοίκια στο Θεό, Και συ μου λες να κάνω υπομονή, να μην αντιδρώ; Μας φάγανε τα χρόνια σε ουρές και σε χαρτιά, Μεροκάματα του τρόμου, δίχως καμία σιγουριά. Γεμίσαμε τις τσέπες μας με άγχος και χρέη, Ενώ στην τηλεόραση το ψέμα τους ρέει. Μα οι γειτονιές βράζουν, τα βλέμματα πετάνε σπίθες, Βγήκαμε απ' τα λαγούμια για να φωνάξουμε αλήθειες. Το σύστημα σαπίζει, μα το μέλλον είναι εδώ, Δεν ψάχνω πια σωτήρες, τον εαυτό μου οδηγώ. κι όσο οι νεοι γεμιζουν με θυμό τόσο το σύστημα παίζει κρυφτό. Μα δεν θα μείνουμε άλλο σιωπηλοί, η φωνή μας γίνεται beat κι αναπνοή. Δεν πάει άλλο, το ποτήρι έχει ξεχειλίσει, Άλλη μια γενιά που το σύστημα έχει πνίξει. Σιωπή τέλος! Η φωνή μας βγαίνει στους δρόμους, Σπάμε τα δεσμά και γκρεμίζουμε τους νόμους. Η πόλη βουλιάζει, μα εμείς κρατάμε την πνοή, Αυτό δεν είναι ρίμα... είναι η νέα μας αρχή! κι όσο οι νεοι γεμιζουν με θυμό τόσο το σύστημα παίζει κρυφτό. Μα δεν θα μείνουμε άλλο σιωπηλοί, η φωνή μας γίνεται beat κι αναπνοή. Δεν πάει άλλο, το ποτήρι έχει ξεχειλίσει, Άλλη μια γενιά που το σύστημα έχει πνίξει. Σιωπή τέλος! Η φωνή μας βγαίνει στους δρόμους, Σπάμε τα δεσμά και γκρεμίζουμε τους νόμους. Η πόλη βουλιάζει, μα εμείς κρατάμε την πνοή, Αυτό δεν είναι ρίμα... είναι η νέα μας αρχή! Κανένα εισιτήριο! Κανένας δε θα φύγει! Αυτή η γενιά ξυπνάει, και τον λαιμό τους πνίγει. στιχοι:Γιώργος Ματζώρας,Κωνσταντίνος Τέζας