PPS-43: broń, którą stworzył głód oblężonego miasta — i okazała się lepsza od oryginału

Zimą 1941 roku niemieccy żołnierze pod Moskwą robili coś, czego zabraniał im każdy regulamin — podnosili broń z ciał zabitych czerwonoarmistów i porzucali własne pistolety maszynowe. Dlaczego nawet wróg wolał sowiecki PPS od tego, co dała mu własna zbrojownia? To historia pistoletu maszynowego Sudajewa — broni, którą wielu ekspertów do dziś uznaje za najlepszy pistolet maszynowy II wojny światowej. Broni zrodzonej w piekle oblężonego Leningradu, gdzie przy maszynach padali z głodu robotnicy, a lufy trzeba było przerzucać samolotami nad linią frontu. Broni, która była prostsza, tańsza i lepsza od legendarnego PPSz — a mimo to nigdy go nie zastąpiła. Opowiadamy, kim był Aleksiej Sudajew, chłopak bez majątku i bez pleców, który wyszedł z nizin i stworzył konstrukcję, jaką doceniali nawet Niemcy. Prześledzimy drogę jego broni od obrony Moskwy, przez ruiny Stalingradu, aż po szturm Berlina, a potem przez Koreę, Wietnam i Afganistan — konflikty, w których strzelała jeszcze pół wieku później. I opowiemy o cenie, jaką zapłacił jej twórca, zmarły w wieku zaledwie 33 lat. Jeśli interesuje Cię historia broni, która zmieniła bieg dziejów, zostaw łapkę w górę i zasubskrybuj kanał.