وقتی که وجدا ن بمیرد آنگاه وارونه نویسی تاریخ شکل می گیرد

هوشنگ معین زاده، در فصلی از کتاب "ظهور، حکایت من و امام زمان"، که به صورت یک داستان کوتاه است می نویسد که همراه با امام زمان و جبراییل، با خواندن اورادی، به سلول بروجردی رفته است و به شرح جزییات شکنجه های بروجردی در داخل سلول و حالات روحی وی پرداخته است. با وجود این که به طنز کشیدن درد و رنج و شکنجه های یک انسان محبوس در زندان ولایت فقیه، کاری فجیع است، اما بدتر از آن، توضیحات این "به اصطلاح" نویسنده است که در ابتدای این فصل، بیوگرافی مختصری از بروجردی و علت دستگیری وی ارائه می دهد که دقیقا مطابق با مندرجات کیهان شریعتمداری و ویژه نامه کژراهه روزنامه جام جم است که در همان سالهای 1385 -86 به بعد، مرتبا به ترور شخصیت و دروغ پردازی علیه بروجردی می پرداختند و عجیب است که معین زاده از پاریس، به جای بالا بردن و انعکاس صدای حق طلبانه بروجردی که نخستین گام موثر در جنبش سکولاریستی ایران پس از انقلاب اسلامی 57 بود، با انتشار چنین مطالب هجوی، در به سکوت کشاندن و خاموش کردن وی تلاش کرده است. در جای جای این نوشته به طرق مختلف سعی در تخریب بروجردی دیده می شود از جمله این که بروجردی را پول پرست و طماع نشان می دهد در حالی که اگر بروجردی ثروت و مقام می خواست، بهترین کار، باقی ماندن در لباس روحانیت بود و نشستن بر سر سفره حکومت دینی، نه یازده سال زندان و شکنجه! ایشان حتی اکنون که به عنوان مرخصی درمانی به بیرون از زندان آمده است قادر به ادامه درمان دردها و عوارض ناشی از شکنجه هایش نیست! دشمنی حکومت با بروجردی بابت دعوای مسجد نبوده است به یاد داشته باشید که آخرین جلسه آقای بروجردی که با شرکت بیش از 150 هزار نفر در هشتم تیرماه 1385 برگزار شد، نشان داد که پایگاه مردمی و اجتماعی او تا چه اندازه قدرتمند است، به طوری که محسنی اژه ای وزیر اطلاعات وقت، پس از دستگیری بروجردی اعتراف کرده بود "جرم اصلی تو این است که چنین جمعیتی را دور خودت جمع کرده ای و چگونه اعتماد کنیم که بار دیگر صدها هزار نفر را جمع نکنی!؟" جناب معین زاده، شما مکررا تلاش کرده اید بروجردی را بی سواد و فاقد درجه مرجعیت معرفی کنید در حالی که حتی کیهان شریعتمداری پس از کشته شدن منتظری، در سال 88 ، تیتر زد: مرجع مارکسیستها و لامذهبها، اول کاظمینی بروجردی، دوم منتظری! اگر بروجردی بی سواد بود چطور می توانست مرجع هم باشد آخوند مخالف در ایران زیاد بود چطور ایشان را معرفی کرد؟ اما دستگاه اطلاعاتی جمهوری جنایت، با تحریف واقعیت ها، با اتهام زنی و نشر اکاذیب به ساختن سریال ها و انتشار مطالب در سطح وسیع علیه بروجردی و در راستای ترور شخصیت وی تلاش بسیاری کرده است. شگفتا که نویسنده ای در پاریس با شعار آزادی و مبارزه با رژیم، در محقق ساختن چنین اهدافی، گوی سبقت را از شکنجه گران و دستگاه عریض و طویل امنیتی- اطلاعاتی رژیم اسلامی ایران هم ربوده است. کتاب معین زاده اولین بار در سال 1387 منتشر گردید و چند باری هم تجدید چاپ شد، گرچه این همه هارمونی زمانی-موضوعی با روزنامه های امنیتی رژیم، کیهان و جام جم،. جای پرسش و تعجب دارد. که چرا تا این اندازه همصدایی با شکنجه گران و اینکه آیا ایشان (معین زاده) به هیچ مرجع یا ماخذی به جز آنچه رژیم معرفی می کرد دسترسی نداشته است و بروجردی را هم نمی شناخته است!؟ اما اگر مواضع این نویسنده امروز پس از مشاهده دوازده سال مبارزات شجاعانه بروجردی، و مقاومت جانانه و خستگی ناپذیر وی، تغییر می کرد دیگر شاید بدان نمی پرداختیم اما اینکه ایشان امروز و با اینهمه شواهد همچنان بیشرمانه این فصل از کتاب خود را با افتخار برای دیگران می فرستد و هنوز بر نوشته های دروغین گذشته پایدار مانده است. چنین برخورد ناعادلانه ای، ما را بر آن داشت که جوابیه ای رو به وجدان های بیدار و برای ثبت در تاریخ، تهیه کنیم چرا که کتاب ایشان تحریف تاریخ و وارونه نمایی حقایق است و سکوت جایز نیست. در پیوست پاسخ بروجردی، به صورت صوتی و نوشتاری ارسال می گردد، خواهشمند است در انتشار این جوابیه ما را یاری دهید . نمایندگان بروجردی، بهمن 1397