Neyzen Tevfik’in Ailesi.

Neyzen Tevfik’in Ailesi. Neyzen Tevfik’in babasının adı Hasan Fehmi Bey 1842 doğumlu olub, ölüm tarihi 8 Ekim 1917 dir. Hasan Fehmi Bey, aslen Samsun’un Bafra ilçesine bağlı Kolay beldesinden Hafız Mustafa ve Zübeyde Canikoğlu çifitinin oğuludır. Soyadı kanunu çıkınca, memleketinin ismini, soyadı olarak almıştır. Rüştiye Mektebi muallimi yani öğretmeni olarak görev yapmıştır. Neyzen Tevfik’in doğduğu sırada, Bodrum Rüştiye’sinde öğretmenlik yapmaktaydı. Başlarda, Neyzen Tevfik’in ney çalmasına karşı çıkmıştır. Neyzen Tevfik’in sara nöbetlerinin neyin sesi yüzünden olduğunu düşünmüş ve onun eğitim hayatını olumsuz etkileyeceğini söylemiştir. Neyzen Tevfik’i İstanbul’da doktora götürülmesinden sonra serbest bırakılması söylenincede müziğine karışmamıştır. Neyzen Tevfik annesinin adı Emine Hanım 1857 doğumlu olub, ölüm tarihi 9 Teşrin-i sani 1930 dur. Annesi, Bolu merkez Müstahkimler Köyü eşrafından Hatipoğulları’ndandır. Emine Hanım, Neyzen Tevfik’in babası bir öğretmen olan Hasan Fehmi Bey ile evlenmiştir. Emine Hanım, 1879 da doğan ilk çocuğu Neyzen Tevfik’i çok sevmiş, onun sara hastalığına çare aramıştır. Neyzen Tevfik’in ney çalmasına karşı çıkmamış, onu desteklemiştir. Neyzen Tevfik, annesine olan sevgisini şiirlerinde de dile getirmiştir. Neyzen Tevfik’in iki kardeşi vardır. Bunlar, Ahmet Şefik ve Ayşe Behiye’dir. Ahmet Şefik, Neyzen Tevfik’ten iki yıl sonra, 1881 yılında Bodrum’da doğmuştur. Neyzen Tevfik’in kız kardeşi Ayşe Behiye Hanım hakkında pek fazla bilgi yoktur. Şecerelerinde Rıza Bey ile evlendiği, bir oğlu ve İffet adında bir kızı olduğu belirtilmiştir. Neyzen Tevfik, siroz olduğu dönemde kardeşi Ahmet Şefik Kolaylı’nın evinde kalır. Bakımını da kız kardeşi Ayşe Behiye Hanım üstlenir. İyileştikten sonra arkadaşlarına, kız kardeşinin dilinin zehri sayesinde iyileştiğini söyleyerek Behiye Hanım’dan şikâyet eder. Bu anı dışında bir de Neyzen Tevfik’in 1934 yılında Bakırköy Hastanesi’ndeyken, ölen köpeği Mernuş’a yaptığı cenaze merasimi anlatılırken Behiye Hanım’dan bahsedilir. Köpeğin, Ayşe Behiye Hanım’ın Neyzen Tevfik’e verdiği ipek gömleğe sarılarak gömüldüğü belirtilir. Ahmet Şefik, 1903 yılında Baytar Mekteb-i Âlî’sine girer. 1912 yılında eğitimine devam etmek üzere Paris’e gider. Pastör Enstitüsü’nde ihtisasını yaptıktan sonra Lyon Veteriner Okulu’nda okur. Daha sonra Milano, Bern ve Bükreş’te ünlü profesörlerin yanında çalışır. Balkan Savaşı yıllarında yurda döner.Değişik kurumlarda çalıştıktan sonra, 1946 yılında başladığı Tarım Bakanlığı Müsteşar Yardımcılığı görevinden 1951 yılında emekli olur. Ağabeyi Neyzen Tevfik’e hayatı boyunca destek olmuş, Neyzen Tevfik, 1912 yılında idama mahkûm edilip yurtdışına kaçtığında, kardeşi Ahmet Şefik ona destek olmuş, onunla mektuplaşmış ve ona maddi yardımda bulunmuş, onun anılarına ve eserlerine önem vermiştir. Ağabeyinin adının kaynaklarda yer alması için elinden geleni yapar. 1976 yılında Ankara’da vefat etmiştir. Neyzen Tevfik’in kızının adı Leman’dır. Leman, tek çocuğudur ve Neyzen Tevfik’in 1910 yılında Erenköy, Sahra-yı Cedit’te sarıklı bir zatın kızı olan Cemile Hanım ile babası ve kardeşi Şefik Kolaylı’nın onaylamamasına rağmen annesinin ısrarı üzerine evlenir. Bir süre sonra Neyzen Tevfik sarıklı bir hoca olan kayınpederi ile anlaşamadığı gibi ailesiyle de ilgilenmez. Bunun üzerine hoca, kızını ve torunu Leman üç aylık iken torununu kaçırır, yalancı şahitler eşliğinde şer’i mahkemede kızının boşanmasını sağlar. Annesi, Neyzen Tevfik’in evliliğin verdiği sorumlulukla değişeceğini umut etmiştir. Ancak, o sorumluluk alamadığı ve ruhunu dizginleyemediği için evliliği çok kısa sürmüştür. Yeğeni Suzan Öngün, amcasının, eşine sevgiyle bağlı olduğunu ve onu hiç unutmadığını söyler. Neyzen Tevfik, kızı Zübeyde Leman’ı çok sevmiş, onunla görüşmek için çaba göstermiştir. Ancak Cemile Hanım ve babası, Neyzen Tevfik’in kızını görmesine izin vermemişlerdir. Daha sonraki yıllarda kızıyla görüşmüş iletişim kurmuştur. Neyzenin kızından olan bilinen iki erkek torunu vardır. Daha sonraki yıllarda tekrar evlenmemiştir.