Golhaye Tazeh 95 گل‌های تازه برنامه شماره ۹۵, آواز: ناصر مسعودی، شعر: دکتر علی فروحی

گل‌های تازه برنامه شماره ۹۵ آواز: ناصر مسعودی شعر: دکتر علی فروحی نوازندگان: منصور صارمی: سنتور امیر ناصر افتتاح: تنبک سیروس حدادی: فلوت صدابردار: محمد جهانفرد سیمرغ من درد دارم حس نکنه هیچکی می درده بی خود چره چکش بیزنم آهن سرده آ درد نه از فقره نه از بیشه نه از کم ربطی نره آ درد به شادی و به ماتم آی وای که آ درد مره ذله بورده فهمه مه گبه هر کی خودش صاحب درده من آب منستن به خدا صافم و بی غش از گرمی و پاکی زنمه طعنه به آتش خاکم کی به هر حال ایسم ثابت و یک رو نه باد که هر دقه وزه آ سو و او سو من ذاته مین والله نه فنده نه شگرده فهمه مه گبه هر کی خودش صاحب درده سیمرغ ببم لانه به کوهان بکنم من همزاد ببم خانه به جنگل چکنم من آهو ببم و سر بنهم صحرا به صحرا ماهی ببم و ول بزنم دریا به دریا آ درد جه من سایه منستن و نه گرده فهمه مه گبه هر کی خودش صاحب درده سیمرغ من درد دارم، هیچکس درد مرا حس نمی‌کنه چرا بی جهت به آهن سرد چکش بزنم این درد نه از فقره، نه از بیش و نه از کم و به شادی و غم هم ربطی ندارد آی وای که این درد مرا ذلیل کرد هر کس که خودش صاحب درد باشه حرف منو می‌فهمه به خدا من مثل آبم، صاف و بی‌غش از گرمی و پاکی به آتش طعنه میزنم خاکم که در هر حالت ثابت و یک رو می‌ایستم باد نیستم که هر دقیقه به این سو و آن سو بوزم این ذاته منه، والله نه فن است و نه شگرد هر کس که خودش صاحب درد باشه حرف منو می‌فهمه من چو سیمرغم که در کوه ها لانه می‌سازم با خانه ای در جنگل چه کنم؟ آهویی هستم که سر به صحرا می‌گذارم ماهی هستم که دل به دریا میزنم این درد مثل سایه به دنبال منه هر کس که خودش صاحب درد باشه حرف منو می‌فهمه دکتر علی فروحی