Μάνα πατέρα

Μάνα, πατέρα... Αυτό είναι για εσάς. Για τις θυσίες που κάνατε, για τις μάχες που δώσατε, για όλα όσα δεν ζήσατε ώστε να μην στερηθούμε τίποτα. Για όλα όσα κατάλαβα μεγαλώνοντας... Αυτό το κομμάτι είναι δικό σας. Όταν ήμουν παιδί δεν ήξερα τι συμβαίνει, έβλεπα μόνο το γέλιο κι όλα έμοιαζαν καλά. Δεν ήξερα τι κρύβεται πίσω απ' τα χαμόγελά σας, ούτε πόσα κουβαλούσατε για χάρη των παιδιών σας. Πατέρα έφευγες μακριά, ταξίδια και λιμάνια, κι εγώ δεν καταλάβαινα πως πέρναγαν τα χρόνια. Μήνες μέσα στ' ανοιχτά, σε κύματα και μπόρες, για να μη λείψει τίποτα απ' τις δικές μας ώρες. Κι η μάνα πίσω μοναχή, με δυο μικρά παιδιά, παλεύει κάθε μέρα να τα βγάλει πέρα ξανά. Σχολείο, μαγείρεμα, λογαριασμοί, δουλειές, μα δεν μας άφησε ποτέ να δούμε τις πληγές. Και όταν με τις βαλίτσες γεμάτες γύριζες ξανά, απ' τα μακρινά ταξίδια με ρούχα και δώρα πολλά. Έβλεπες δυο παιδιά που είχαν μεγαλώσει πια, γιατί ο χρόνος δεν σταμάτησε όσο ήσουν μακριά. Όμως τα κενά δεν τα γέμιζαν τα δώρα τα πολλά, όσο κι αν προσπαθούσες να καλύψεις τον χαμένο χρόνο. Κι αυτό δεν ήταν λάθος σου, ούτε δική σου επιλογή, ήταν το τίμημα που πλήρωνες για τη δική μας ζωή. Αν έχω γίνει άνθρωπος με αξίες στην καρδιά, σίγουρα το χρωστάω στη μάνα τη γλυκιά. Πατέρας στη θάλασσα και μάνα στη στεριά, αξία ανεκτίμητη, η δική σας αγκαλιά. Δεν μου αφήσατε λεφτά, μου αφήσατε αρχές, να στέκομαι στα δύσκολα και στις ανηφοριές. Ό,τι είμαι σήμερα το χρωστάω και στους δυο, γιατί με κάνατε άνθρωπο σωστό και δυνατό. Θυμάμαι τις μέρες που έλειπες, τις μετρούσαμε, μέρες, γιορτές και αργίες. Ένα τηλέφωνο μικρό κι απόσταση μεγάλη, κι εγώ να περιμένω πότε θα γυρίσεις πάλι. Και η μάνα πάντα δίπλα μας σε κάθε δυσκολία, να δίνει λύση σιωπηλά σε κάθε αγωνία. Να λέει «όλα καλά θα πάνε», με μια αγκαλιά ζεστή, ενώ κουβαλούσε μόνη της μια ολόκληρη ζωή. Κι όταν τα πράγματα ζόριζαν και δεν έβγαινε η μέρα, έβρισκε πάντα τη δύναμη να μας κρατά πιο πέρα. Ποτέ δεν μας φόρτωσε τα δικά της τα βάρη, κι ας πάλευε μονάχη της μέχρι να ξημερώσει πάλι. Δεν μου αφήσατε λεφτά, μου αφήσατε αρχές, να στέκομαι στα δύσκολα και στις ανηφοριές. Ό,τι είμαι σήμερα το χρωστάω και στους δυο, γιατί με κάνατε άνθρωπο σωστό και δυνατό. Αν έχω γίνει άνθρωπος με αξίες στην καρδιά, σίγουρα το χρωστάω στη μάνα τη γλυκιά. Πατέρας στη θάλασσα και μάνα στη στεριά, αξία ανεκτίμητη, η δική σας αγκαλιά. Δεν μου αφήσατε λεφτά, μου αφήσατε αρχές, να στέκομαι στα δύσκολα και στις ανηφοριές. Ό,τι είμαι σήμερα το χρωστάω και στους δυο, γιατί με κάνατε άνθρωπο σωστό και δυνατό. Τώρα που έφτιαξα κι εγώ τη δική μου οικογένεια, καταλαβαίνω καλύτερα όλα όσα περάσατε. Και κάθε νύχτα που ξαγρυπνώ πάνω απ' το παιδί μου, σκέφτομαι πόσες τέτοιες νύχτες περάσατε για μένα. Τώρα που κρατάω στην αγκαλιά το δικό μου παιδί, βλέπω με άλλο μάτι όλη σας τη διαδρομή. Και καταλαβαίνω επιτέλους τι σημαίνει να αγαπάς, να δίνεις τα πάντα χωρίς ποτέ να ζητάς. Κι αν σήμερα στέκομαι στα πόδια μου γερά, είναι γιατί μου μάθατε τι θα πει πραγματικά να είσαι άνθρωπος σωστός. Μάνα... Πατέρα... Ό,τι είμαι σήμερα, έχει τη δική σας υπογραφή. Σας ευχαριστώ.