ഭഗവദ്ഗീതാ പഠനം: സ്ഥിതപ്രജ്ഞന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ | സാംഖ്യയോഗം (ശ്ലോകം 57-59)#bhagavathgita #spirituality

ഈ ക്ലാസ്സിൽ ഭഗവദ്ഗീതയിലെ രണ്ടാമത്തെ അധ്യായമായ സാംഖ്യയോഗത്തിലെ 57 മുതൽ 59 വരെയുള്ള ശ്ലോകങ്ങളാണ് വിശദീകരിക്കുന്നത്. ബുദ്ധിയിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവനായ 'സ്ഥിതപ്രജ്ഞന്റെ' ലക്ഷണങ്ങളും ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹത്തിന്റെ പ്രാധാന്യവുമാണ് ഇതിലെ പ്രധാന വിഷയം. ക്ലാസ്സിലെ പ്രധാന ആശയങ്ങൾ: ശ്ലോകം 57 (സമചിത്തത): ജീവിതത്തിൽ അനുകൂലമായ സാഹചര്യങ്ങളെ പ്രാപിക്കുമ്പോൾ അമിതമായി സന്തോഷിക്കുകയോ, പ്രതികൂലമായവ വരുമ്പോൾ ദ്വേഷിക്കുകയോ ചെയ്യാതെ, എല്ലാത്തിലും സമചിത്തത പാലിക്കുന്നവന്റെ ബുദ്ധിയാണ് പരമാത്മാവിൽ സ്ഥിരമായിരിക്കുന്നത്. ശ്ലോകം 58 (ആമയും ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹവും): ഒരാമ (കൂർമ്മം) തന്റെ അവയവങ്ങളെ ഉള്ളിലേക്ക് വലിക്കുന്നതുപോലെ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ അവയുടെ വിഷയങ്ങളിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായി പിൻവലിക്കാൻ കഴിയുന്നവനാണ് സ്ഥിതപ്രജ്ഞൻ. ശ്ലോകം 59 (ആസക്തിയും പരിവർത്തനവും): ആഹാരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെയോ ബാഹ്യമായ നിയന്ത്രണങ്ങളിലൂടെയോ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ വിഷയങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റാമെങ്കിലും, ഉള്ളിലെ 'രസം' (ആസക്തി) അവശേഷിക്കും. എന്നാൽ പരമാത്മാവിനെ അറിയുകയും, ഭൗതികമായ ആഗ്രഹങ്ങളെ ഈശ്വരോന്മുഖമായി പരിവർത്തനം (conversion) ചെയ്യുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ആ ആസക്തി പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാകും. മഹാത്മാഗാന്ധിയുടെ ജീവിതം ഈ ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമായി ക്ലാസ്സിൽ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.