رمان جنایی پلیسی سیانوژن نورانی(درخشان) اثر آگاتا کریستی

«سیانوژن درخشان (نورانی) / SPARKLING CYANIDE» داستان زن زیبایی است به نام «رزماری بارتن». شخصیت وی، ازدواجش، مسائل و روابطی که به گونه‌ها‌ی مختلف دارد و مرگش، رفته‌رفته به‌وسیله‌ی کسانی که وی را خوب می‌شناختند، مطرح و بازگو می‌گردد. ((درباره‌ی کتاب)) رزماری مارلی، دختر زیبا و ساده‌لوحی‌ است که خواستگارهای زیادی دارد؛ او در شبِ تولدَش و در جشنی که جورج، خواستگارِ پروپاقرصَش برای او گرفته، به طرز مشکوکی جان می‌سپارد. دادگاه علت مرگ او را خودکشی تشخیص می‌دهد، اما جورج نامه‌های مرموزی دریافت می‌کند که حکایت از قتل رزماری دارند. جورج تحقیقاتش را شروع می‌کند و نقشه‌ای ترتیب می‌دهد تا آن جشنِ شوم را دوباره با همان افراد و در همان مکان برگزار کند. جورج هیچ‌کس را از نقشه‌اش مطلع نمی‌کند، اما پیش از اجرای آن، درست مثل رزماری قربانی می‌شود. حالا بازماندگان و پلیس باید راز دو قتل را کشف کنند. درباره‌ی نویسنده آگاتا کریستی (زاده‌ی ۱۵ سپتامبر ۱۸۹۰ – درگذشته‌ی ۱۲ ژانویه ۱۹۷۶) نویسنده‌ی انگلیسی داستان‌های جنایی و ادبیات کارآگاهی بود. کریستی اولین نویسنده‌ای است که کتاب‌هایش بیشترین ترجمه را به زبان‌های متعدد دنیا داشته است. پس از وی، ژول ورن و سپس شکسپیر قرار دارند. آگاتا کریستی در ۱۲ ژانویه ۱۹۷۶ در ۸۵ سالگی به مرگ طبیعی درگذشت. او با نام مستعار «مِری وستماکوت» (Mary Westmacott) داستان‌های عاشقانه و رومانتیک نیز نوشته‌ است، ولی شهرت اصلی‌اش به‌سبب نوشتن ۶۶ رمان جنایی اوست. داستان‌های آگاتا کریستی، به‌ویژه آن دسته که درباره‌ی ماجراهای کارآگاه «هرکول پوآرو» یا «خانم مارپل» هستند، نه‌تنها لقب «ملکه‌ی جنایت» را برای او به ارمغان آورد؛ بلکه وی را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین و مبتکرترین نویسندگانی که در راه توسعه و تکامل داستان‌های جنایی کوشیده‌اند، نیز معرفی و مطرح کرد. آگاتا کریستی در کتاب رکوردهای گینس مقام اول در میان پرفروش‌ترین نویسندگان کتاب و مقام دوم (بعد از ویلیام شکسپیر) در میان پرفروش‌ترین نویسندگان در هر زمینه‌ای را به خود اختصاص داده‌است. «تله موش» که یکی از آثار معروف اوست، اولین بار در ۲۵ نوامبر ۱۹۵۲ در لندن (تئاتر آمباسادورها) به روی صحنه رفت و از آن تاریخ تاکنون همواره روی صحنه بوده‌است و از این نظر رکورددار است. این نمایش‌نامه تاکنون فقط در لندن بیش از دو هزار بار به روی صحنه رفته‌است. در سال ۱۹۵۵ آگاتا کریستی نخستین کسی بود که جایزه‌ی استاد اعظم را از مجمع معمایی‌نویسان آمریکا دریافت کرد. در همان سال نمایش‌نامه‌ی او به نام «شاهد پرونده» بهترین نمایش‌نامه‌ی برنده‌ی جایزه‌ی «ادگار» گردید. بیشتر کتاب‌ها و داستان‌های کوتاه او (و بعضی‌ها از آنها چندین بار) به فیلم درآمده‌اند که از آن میان می‌توان فیلم‌های «قتل در قطار سریع‌السیر شرق»، «مرگ در رودخانه‌‌ی نیل» و «قطار ساعت ۴:۵۰ پدینگتون» را نام برد. از نوشته‌های آگاتا کریستی بارها برای تهیه‌ی برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی نیز استفاده شده‌است.