Ewa Demarczyk - Jaki śmieszny.

Autor : Wincenty Faber Tytuł oryginalny : Jaki śmieszny jesteś Jaki śmieszny jesteś pod oknem, gdy zapada chłodny zmierzch, a nad miastem chmury ogromne, i za chwilę pewnie będzie padał deszcz... Lepiej skryj się, daj i mnie zasnąć, po co masz na deszczu stać? Przynieś sobie z domu parasol, Przynieś sobie z domu płaszcz. Na kwadrans przed dziewiątą podchodzi zmierzch pod okno, ze zmierzchem ty przychodzisz też, i widzę cię co chwilę pożytku z ciebie tyle, że mnie przeraża byle deszcz. Kiedy czasem drogę twą przetnę, w inną stronę zwracasz twarz lub kupujesz w kiosku gazetę, choć w kieszeni drugą taką samą masz. Nieraz chciałam wcześniej odpocząć, przemęczona trudnym dniem, lecz pod oknem zawsze był nocą twój zabawny, długi cień. Po co włóczysz się tu jak widmo Tyś z księżyca chyba spadł! Ale wiem, na polu jest zimno, a ty masz we włosach wiatr. Więc dróg poznaj sto, aby dojść do mych ust, bo świat, cały świat chcę ci zamknąć na klucz. Już idź, uśmiech twój zostaw u mnie jak ślad. Jest noc, mijasz noc lekkomyślny jak wiatr.