Öznurum

ÖZNURUM Güneş battı, gecelere büründüm, Korku sardı dört yanımı Öznurum. Gölgen sandım, hayaline süründüm, Kalmadı dizlerimde derman Öznurum. Gözlerin derya, kirpiğin bir oktu Aklımı aldın, benzerin hiç yoktu Sevenin bilmem, âşığın pek çoktu Gözlerimi kamaştıran öz nûrum. Sandım ki bu aşk ebedi sürecek Sandım ki zaman seninle gülecek Bilmem ki bu dert ne zaman bitecek Hançer mi gizli sözünde Öznurum? Kalem kırıldı, fermanım yazıldı Mezarım sanki sinene kazıldı Gönül bu sevda uğruna ezildi Hasret kaldım sözlerine Öznurum. Yönümü bulamam, pusulam şaştı Bu deli sevda aklımı kaçırdı Bedenimi dağdan dağa aşırdı Kayboldum ben yollarında Öznurum. Derman sendedir, derdi de sen verdin Bu hasta kalbe tek çare "gel" derdin Ne tez unuttun, ne çabuk gücendin Şifa sendedir, dizlerinde Öznurum. Adını yazdım dağlara taşlara Aldırma sakın dökülen yaşlara Kurban olurum o çatık kaşlara Ben "Garip" oldum yolunda Öznurum.