Daj Ognia — Siwy koń

Najnowsze badania z zakresu kryptozoologii obrzędowej wykazały, że mity i mityczni bohaterowie, gdy minie ich pięć minut na rytualnej scenie roku obrzędowego, zaszywają się w gęstwinach i kłębią się tam, krzyżując czasem terytoria. Lato to czas wytchnienia dla sezonowych istot liminalnych. Gdy uczciwi mieszkańcy tego łez padołu trudzą w polach i na zagonach, Puchery i Turonie mają w końcu czas by odpocząć od rytualnych śmierci i wywoływań, i zająć się beztroskim buszowaniem wśród korzeni. W takim kłębowisku doszło do spotkania szukających draki wiosennych Pucherów z wypędzanymi po zimowych przesileniach Turoniami. “Siwy koń, siwy koń, Na siwego siadom, A swojego dam dziadom Furman ci ja, furman, Z końca bicza żyję, Co zarobię - przepiję Co sobie zarobię Siwymi koniami, To przehulam z pannami” Melodia: Wit Rzepecki, Anna Sitko (inspiracja melodią ludu Mari) Tekst tradycyjny: pieśń z Lgoty, w: R. Góralczyk, Pieśni ludowe z Lgoty, zebrane przez S.L. Floryana Anna Sitko - śpiew Wit Rzepecki - strakharpa Michał Górka - tagelharpa Agnieszka Oramus - darabuka Michał Biel - baraban Agnieszka i Szymon ze Studiooko - wielkie dzięki za wspólną szamotaninę z materiałem! Nagranie audio: Krystian Gajewski Miks & master: Mariusz Szwugier Video: Norka “Belanorqua” Niedźwiecka Klecenie Turońków, pucherowych stożków i czegotamjeszcze - Michał Biel