Alçakta Yüksekte Yatan Erenler - Pir Sultan Abdal

Alçakta yüksekte yatan erenler Yetişin imdada aldı dert beni Başım alıp hangi yere gideyim Gittiğim yerlerde buldu dert beni Oturup benimle ibadet kıldı Yalan söyledi de yüzüme güldü Yalın kılıç olup üstüme geldi Çaldı bölük bölük böldü dert beni Üstümüzden gelen boran, kış gibi Yavru şahin pençesinde kuş gibi Seher sabahında rüya, düş gibi Çağırta bağırta aldı dert beni Abdal Pir Sultan'ım gönlüm hastadır Kimseye diyemem gönlüm yaştadır Bilmem deli oldu bilmem ustadır Şöyle bir sevdaya saldı dert beni Pir Sultan Abdal, dergahında yetişen ve can bağı kurduğu müridi Hızır Paşa’nın makam uğruna ikrarından dönmesini dert edinmiştir. Kendisini sırtından vuran bu manevi ihanetin yarattığı derin çaresizliği, yalnızlığı ve ruhsal yıkımı sarsıcı duygularla dizelerine yansıtmıştır.