Hafız Şaşı Osman-(Gazel)-Her zaman bir vâmık-u azra olur (Hüseyni)

Çok meşhur Türk ses sanatkârıdır, Hafız, hanende, gazel-hândır. İstanbul’da doğup ölmüştür. (1867 – 1932) Anadoluhisarlı idi. Mızıkay-ı Humayun’da yetişti. Tiz aceme rahatça basan bariton (davudî) bir sese sahip idi. Kur’an tilavetinde ve dini eserler okumakta gösterdiği büyük muvaffakiyeti, din dışı eserlerde de gösterdi. Gerçek bir ses virtüözü idi. Asıl şöhreti gazellerindedir. Gazellerinde, bir defa kullandığı motifi tekrarlamaz, ani irtical ile makamları en iyi şekilde belirterek ve perdelere tamamen falsosuz basarak okur, detone olmaz, güfte taksimini çok iyi yapardı. Güftenin manası ile bestesini te’lif edebilir, pestlerde olduğu gibi tizlerde de falsolaşmaz, pestlerde çıldırtıcı güzellikte dolgun sesler çıkarır, bilhassa meyanlarda iç içe birkaç makam açıp sonra sırasıyla açtığı makamlardan geri dolaşarak büyük geçki sanatkârlığı yapardı. Hacı Arif Bey’den yararlandı. Enderun’a girdi. Saray saz takımında hanendelik yaptı. 27 yıl saray müezzinliği yaptı. Hafız Sami’nin en büyük rakibidir. Sesi Sami’ye göre daha pestir. Favorik, odeon ve orfeon firmalarıyla çalıştı. Son görevi Galata Camii müezzinliği idi. Yoksulluk içinde ölmüştür. http://www.edebiyatkultur.com