S1O16 Dlaczego zestresowana nabierasz wody w usta?

Pewność siebie w relacjach nie zawsze oznacza głośne stawianie granic. Czasem to moment, w którym mimo ścisku w gardle potrafimy powiedzieć: „boję się”, „to było dla mnie trudne”, „potrzebuję”. W tym odcinku rozmawiamy o tym, dlaczego w stresie często milczymy. I że to biologicznie uzasadnione. Układ nerwowy został stworzony do przetrwania, nie do pięknej komunikacji. Kiedy czujemy zagrożenie – także emocjonalne – część z nas walczy, część ucieka, a część po prostu zamiera i nabiera wody w usta. Mówimy o tym, że relacje są kosztem, więc czasem nasz mózg uznaje, że „nie opłaca się” czegoś powiedzieć. Problem w tym, że kiedy nie mówimy, co czujemy – nasi bliscy i współpracownicy nigdy naprawdę nas nie poznają. Rozmawiamy też o asertywności jako postawie, nie tylko kompetencji. O komunikacie JA i różnicy między: „Pędzisz jak wariat”, a „Kiedy tak jedziesz, boję się”. O tym, że w biznesie liderzy pod presją też milkną, ale problem od tego nie znika. I o tym, że czasem pierwszym krokiem do rozmowy jest… oddech. Bo żeby wyrazić siebie, najpierw trzeba wrócić do kontaktu ze sobą. ________ Jesteśmy Paula Borek i Katarzyna Czajkowska. Znajdziesz nas na Planetach Odporności, a to jest nasz podcast #Ocotuchodzi?