Efes Ultra 61 Km Koştum

Bir buçuk yıl aradan sonra ilk yarış. Pandemi hala devam ederken, normalleşme sürecindeyiz. Önlemlerimizi alarak ilk koşumuzu gerçekleştirdik. Organizasyondaki eksiklikler biraz sinirlerimizi bozsa da (sadece ben değil TÜM KOŞANLARIN), biz keyif aldık. Birlikte olmaktan, koşmaktan... Biz ultramaraton koşanlar (ki ben daha tam bir ultramaraton koşucusu değilim!!!), koşmayı yaşam biçimi haline getirenler, beraber koşmaktan, yeni yollar, patikalarda buluşmaktan inanılmaz keyif alıyoruz. Efes Ultra, ilk kez koştuğum bir parkur. Tekrarı olmaz, olursa da antrenman için arkadaşlarımla giderim. Çünkü yarış organize etmek, ekibi kurmak, sponsor bulmak, koşucuları motive etmek, ihtiyaçlarını gidermek, onlarla ilgilenmek kolay değil. Bu işi yapmak herkesin harcı değil! Herkes yarış organize edemez! yapmış olmak için de yapılmaz!!! Geçen sene iptal olan yarışın her şeyi (madalyalar, kupalar, t-shirtler, el broşürleri, kısaca yarışa ait olan her şey) geçen seneye aitti. Sanki biz geçen sene koşmuşuz gibi 2020 etiketleri ile koştuk. Yarış sırasında başımıza gelenlerde cabası... Bir daha katılmayacağım bir ekip organizasyonuydu. Arkadaşlarımla birlikte olmaktan çok keyif aldım, koştum, mutlu oldum. Bir yarış daha geride kaldı. Biz önümüze bakalım, yeni yarışlara, yeni hedeflere... #elçindemirelvlog#benimlekoş#benimlekoşelçindemirel