Ο ΔΑΣΟΝΟΜΟΣ / Βασιλική Χατζιηαδάμου

Ο Δασονόμος Η Τύχη με κατάντησεν να ζιώ μέσα στα δάση ( ΔΙΣ ) Τζαι δασονόμον αγαπώ τζι΄η μάνα μου άλλον τάσσει ( ΔΙΣ ) Τα πράσινα τα ρούχα του τζαι τα χρυσά κουμπιά του Εν τζείνα που με κάμασιν να μπω στον έρωτάν του Ιντα το θέλεις κόρη μου εσού τον δασόνομον Να μπαίνει μες στον κάβενέν με το βουρκίν στον νώμον Ο δάσονόμος μάνα μου έσσιει μεγάλην χάρην Κάμνει το μεσομέριν το πουκάτω στο πευκάριν Να πάρει έναν δάσκαλον γηα ένα δικαιόρον Να σ΄εσσιει μές στ΄αγκάλια του σαν μυρισμένον φκιόρον Ο δικηόρος μάνα μου έσει τζαι φασαρίες Μεσά στα δικαστήρια που παίρνει μαρτυρίες Τζαι του δασκάλου μάνα μου εν μαύρον το βλαντζίν του Έσιει τον κάθε ρόκολον πάνω στην τζέφαλίν του Ο δασονόμος ά- μανά με σπέρνει με θερίζει Βάλλει στα σσείλη τράουθκιάν τζαι τα βουνά γυρίζε