Pozwól mi panie Janusz Ratajczak #muzykachrzescijanska #muzykachrześcijańska

Pozwól mi panie Janusz Ratajczak #muzykachrzescijanska #muzykachrześcijańska Zdjęcia mojego autorstwa Pictures by me Drewniany kościół pw. św. Tekli w Wilczynie Drewniany kościół na przedmieściu Wilczyna istniał od połowy XV w. W 1460 r. erygowano tu szpital i od tego momentu istniała przy nim kaplica p.W. Św. Krzyża. Około r. 1766 kaplica znajdowała się w stanie ruiny. W 1781 r. postawiono nowy drewniany kościół, który nadal funkcjonował jako kaplica przyszpitalna. Świątynię konsekrowano p.w. Ducha Św. i Św. Krzyża. Po likwidacji szpitala w XIX w. kościółek pełnił funkcję pomocniczego. Architektura obiektu jest bezstylowa, typowa dla małych drewnianych kościółków. Budowla jest jednonawowa, konstrukcji zrębowej, na podmurówce z kamienia. Wyposażenie wnętrza pochodzi z okresu póżnego baroku (jednym z jego ciekawszych elementów jest nakryty dwuspadowym daszkiem krucyfiks na wschodniej ścianie prezbiterium). A wooden church in the suburbs of Wilczyn existed from the mid-15th century. St. cross. Around 1766 the chapel was in ruins. In 1781, a new wooden church was erected, which continued to function as a hospital chapel. The temple was consecrated by Holy Spirit and St. cross. After the liquidation of the hospital in the 19th century, the church served as an auxiliary church. The architecture of the building is styleless, typical of small wooden churches. The building is a single-nave, log construction, on a stone foundation. The interior furnishings come from the late Baroque period (one of its most interesting elements is the crucifix on the eastern wall of the presbytery, covered with a gable roof). Pozwól mi panie Daj Panie co dzień promyk słońca I pozwól śpiewać nową pieśń Wszak nie jest przecież moją winą Że kocham życie aż do łez Pokochać życie nie jest grzechem I nie jest zdradą Twoich praw Więc daj mi Panie trochę szczęścia I obym zdrowy był To spraw Ja nic od życia prawie nie chcę I nie wymagam dużo zbyt Jedynie nie chcę by katuszą Była mi bieda głód i wstyd Ja nie mam marzeń ponad miarę Ja nie wyciągam po nic rąk Chcę co dzień znaleźć złoty promyk No i przyjaciół wierny krąg Pozwól mi Panie zostać sobą Żebym nie musiał kogoś grać No i nie uczyń mnie żebrakiem Którego na nic nie jest stać Nie proszę Cię o rzeczy drobne Z drobnymi radę sobie dam Tylko nie pozwól dobry Panie Żebym na świecie został sam Ja nic od życia prawie nie chcę I nie wymagam dużo zbyt Jedynie nie chcę by katuszą Była mi bieda głód i wstyd Ja nie mam marzeń ponad miarę Ja nie wyciągam po nic rąk Chcę co dzień znaleźć złoty promyk No i przyjaciół wierny krąg Jeżeli musisz mnie ukarać Rozumu nie zabieraj mi Już lepiej każ mnie kołem łamać i na noc wyrzuć mnie za drzwi Nikomu krzywdy nie zrobiłem Jedynie sobie tak to fakt Lecz jeśli nawet podle żyłem To żałowałem tego w snach Ja nic od życia prawie nie chcę I nie wymagam dużo zbyt Jedynie nie chcę by katuszą Była mi bieda głód i wstyd Ja nie mam marzeń ponad miarę Ja nie wyciągam po nic rąk Chcę co dzień znaleźć złoty promyk No i przyjaciół wierny krąg #muzykachrzescijanska #muzykachrześcijańska