หมดไฟ LIELIFE × LUC!US666

ชื่อเพลง : หมดไฟ Lyrics: LIELIFE ‪@LUCIUS666‬ Chorus: ‪@wxrldwhyy‬ Beat: LIELIFE Artwork: ‪@TEMPERGhost‬ Producer LIELIFE Co-producer ‪@wxrldwhyy‬ MASTERING: ‪@wxrldwhyy‬ โคตรพ่อโคตรแม่คนสำคัญ ผู้สนับสนุนรายใหญ่ผู้ช่วยเหลือผู้อุปการะ = ‪@wxrldwhyy‬ (Prod.LIELIFE x WinzenT) Beat stock เริ่มต้น 666 - 3555 Beat custom เริ่มต้น 999 - 3555 รับงาน ฟีท/มิกซ์/มาสเตอร์ เริ่มต้น 999 - 3555 เว็บไซต์ LIELIFE https://openlink.co/lielife666 ---------------------------------------------------------------------- สุดท้ายฉันจะเป็นอย่างไร หากสุดท้ายไฟมันเริ่มดับไป อยากจะลบตัวเองออกไปจากตรงนี้ อยากจะหายไปออกไปจากโลกนี้สักที มันโคตรจะทรมาน ความอ่อนแอจากข้างใน มันคอยตอกย้ำซ้ำๆจากข้างใน ให้ความบอบช้ำ ทำลายหัวใจ ทำให้ไฟมันเริ่มจะดับลง มันบอกให้ฉันตาย ลงไปสักที อยากจะหายไป ออกไปจากตรงนี้ เริ่มท้อแท้กับการมีชีวิต ช่วยเอาความคิดนี้ออกไปสักที โลกนี้มันไม่แฟร์หรอก ไม่มีใครจะมาแคร์ เหมือนตอนแบเบาะ บางครั้งก็อ่อนแอ จนไม่มีแรงกอด ถึงแม้จะเจ็บสักแค่ไหน ก็อย่าแสดงออก กูยังคงต้องดิ้นรน จนกูแทบสิ้นใจ ค่ารถงวดสุดท้าย เพิ่งจะหมดไป เมื่อความเป็นจริง ไม่เหมือนสิ่งที่กูฝัน ทำให้สิ่งที่กูทำ มันเริ่มหมดไฟ พยายามแค่ไหน ก็ไม่เคยพอ จะตบเม็ด เสพยา กูก็เคยลอง สติหลุด เอาขา ขึ้นมาเกยคอ กูเป็นแบบนี้เพราะว่าอะไร พวกมึงไม่เคยมอง กูเคยเชื่อว่าสัก มันต้องเป็นวันที่ดี แต่ไฟในใจที่เคยมี ก็เริ่มมอดดับ รู้สึกไร้เรี่ยวแรง แทบไม่อยากกลืนข้าว กลายโรคซึมเศร้า เหมือนกูต้องสาป ผลลัพธ์จากต้นทุน ที่กูต้องออกแรง แต่ว่าค่าตอบแทน แม่งยังไม่ถึงครึ่งทุน ไม่มีหมาสัก ในวันที่กูลำบาก ถ้ากูลืมตาอ้าปาก มึงก็อย่าหวังเพิ่งกู เหนื่อยกับทุกสิ่ง กับเส้นทางที่เคยผ่าน หมดไฟกับอย่าง กับทุกสิ่งที่ทำ เหลือแต่คำถาม ที่ตัวกูยังสงสัย ทั้งที่ให้ไปหมดใจ ทำไมเป็นกูที่พัง ความอ่อนแอจากข้างใน มันคอยตอกย้ำซ้ำๆจากข้างใน ให้ความบอบช้ำ ทำลายหัวใจ ทำให้ไฟมันเริ่มจะดับลง มันบอกให้ฉันตาย ลงไปสักที อยากจะหายไป ออกไปจากตรงนี้ เริ่มท้อแท้กับการมีชีวิต ช่วยเอาความคิดนี้ออกไปสักที รู้แค่เปลือก ไม่ต้องเสือกพูดพล่าม ทำตัวเหมือนรู้มาก แต่มึงไม่เคยรู้จริง มองดูนาฬิกา ที่มันไม่เคยหยุดวิ่ง มีแต่ภาระหน้าหนี้สิน ที่เพิ่มขึ้นในทุกปี ถ้ากูทำแต่เพลง ก็คงจะไม่พอแดก ต่อให้ร้องจนคอแตก เรื่องนั้นกูเองรู้ดี เจอเรื่องเหี้ยๆ ที่มันเข้ามาในชีวิต จนบางครั้ง กูก็คิด ทำไมเป็นกูทุกที ว่ะที่ต้องทน กูก็คน ทนอยู่กับโรคร้าย จนร่างกายทรุดโทรม ทรมาณ ลึกเข้าไป ถึงกระดูก แค่อยากมีความสุข เหมือนกับคนทุกคน มองดูคนที่รัก ตายไปอย่างช้าๆ อยากให้คนที่บ้าน ภูมิใจกูสักครั้ง กับรอยมีด ที่กรีดมันอยู่ซ้ำๆ หรืออะไรที่เกี่ยวกับกู มันคงจะเหี้ยทั้งนั้น ไม่จำเป็น ต้องเอากูไปเปรียบเทียบ เพราะกูเป็นแค่เด็กเหี้ย ที่ไม่มีใครเอ็นดู ร้องไห้เข้าไป จนแทบไมเหลือน้ำตา ไม่มีไรดีเลยสักอย่าง ในการที่กูเป็นกู เหนื่อยกับทุกๆอย่าง และกูก็ขอยอมแพ้ ร่างกายที่อ่อนแอ มันเกินกว่ากูจะไหว อยู่ในมุมมืด ที่ไม่มีแม้แสง มีแต่รอยบาดแผล ไม่รู้จะตายวันไหน ความอ่อนแอจากข้างใน มันคอยตอกย้ำซ้ำๆจากข้างใน ให้ความบอบช้ำ ทำลายหัวใจ ทำให้ไฟมันเริ่มจะดับลง มันบอกให้ฉันตาย ลงไปสักที อยากจะหายไป ออกไปจากตรงนี้ เริ่มท้อแท้กับการมีชีวิต ช่วยเอาความคิดนี้ออกไปสักที สุดท้ายฉันจะเป็นอย่างไร หากสุดท้ายไฟมันเริ่มดับไป อยากจะลบตัวเองออกไปจากตรงนี้ อยากจะหายไปออกไปจากโลกนี้สักที มันโคตรจะทรมาน