Gül-i Ruhsar / Tecellayi Cemalinden / Gönül Nuri Cemalinden - Esad Erbili Hazretleri

Yazan: Erbilli Esad Efendi Hazretleri Yorum: Selman KAYA Tecellâ-yı cemâlinden habîbim nev-bahâr âteş! Gül âteş, bülbül âteş, sünbül âteş, hâk ü hâr âteş! “Habîbim, senin güzelliğinin tecellî ederek ortaya çıkmasından dolayı, sana âşık olan ilkbahar dahî ateş, gül ateş, bülbül ateş, sümbül ateş, toprak ve diken bile aşk ateşi içinde!..” Şuâ-ı âfitâbındır yakan bil-cümle uşşâkı; Dil âteş, sîne âteş, hem dü çeşm-i eşk-bâr âteş! “Bütün âşıkları yakan, o mübârek yüzünün güneş gibi parlak nûrudur… Bu sebeple gönül ateş, kalp ateş, aşkınla ağlayan şu iki göz ateş!..” Ne mümkün bunca âteşle şehîd-i ışkı gasl etmek? Cesed âteş, kefen âteş, hem âb-ı hoş-güvâr âteş! “Bu kadar ateşle aşk şehîdini yıkamak mümkün mü? Cesed ateş, kefen ateş, şehidi yıkayacak tatlı su dahî ateş!..”