YARIM KALAN GÖKYÜZÜ

KEYİFLİ DİNLEMELER DİLİYORUM.. YARIM KALAN GÖKYÜZÜ Geceyi omzuma aldım da yürüdüm, Ay bile yolumu sormadı bana. Bir iz bıraktın sessiz kaldırımlara, Adımlarım döndü hep aynı sona. Rüzgâr saçlarına benzer diye, Penceremi hiç kapatmadım. Belki bir gün sesin uğrar diye, Kalbimi hiç susturmadım. Bir yanım güneş, bir yanım kış şimdi, Sen gidince mevsimler şaşırdı. Adını söylemeden özlemek var ya İnsan en çok orada kırıldı. Gel desen bütün yolları unuturum, Kal desen zamanı durdururum. Ama sen susmayı seçtin bir gün, Ben de seni içimde büyüttüm. Eski fotoğraflar toz tutarken, Hatıralar hâlâ capcanlı. Sen başka bir hikâyeye yürürken, Ben aynı cümlenin son satırındaydım. Belki de bazı kalpler, Birbirini bulmak için değil; Birbirini değiştirmek için çarpar. Ve sonra sessizce uzaklaşır. Eğer bir gün gökyüzü seni bana sorarsa, Adını rüzgâra emanet ederim. Çünkü bazı sevgiler bitmez; Sadece şarkılara dönüşür.