N - Besti (Ai Music)

N Verse 1 Sokak lambaları yorgun, gece paslı bir bıçak gibi, Yürüdüğüm kaldırımlar adını saklıyor gizli gizli. N, sen gidince evin saati de bana küstü sanki, Dakikalar sigara izmariti, eziliyor avcumun içi. Masanın üstünde yarım şişe, dipte kalmış birkaç yalan, Kendimden kaçmak için çıktım, kendime vardım her akşam. Birileri çalmış hediyelerimi, anılarla beraber, Dolabım boş bir müze şimdi, vitrinlerde yalnız hasar. Gözümün altındaki morluk eski bir kavganın imzası, Bazı yaralar kapanmıyor, sadece değişiyor manası. Uyku dediğin tren olmuş, istasyonda durmuyor hiç, Ben her gece bilet alıp kaçırıyorum son seferi. Nakarat N, adını söylesem duvarlardan yağmur damlıyor, Bu şehir sen gideli kendini tekrar etmiyor. N, içimde kırık bir radyo aynı yeri çalıyor, Sen yokken bütün yollar eve değil, sana çıkıyor. N, adını söylesem duvarlardan yağmur damlıyor, Bu şehir sen gideli kendini tekrar etmiyor. Bir bardak daha koyuyorum, gece beni sayıklıyor, Sen yokken bütün yollar eve değil, sana çıkıyor. Verse 2 Sabah olmuş anlamadım, perdeler küf rengi yine, Rüyalarım kaçak yolcu, saklanıyor gözlerimde. Masadaki boş kutular bir mahkeme tutanağı, Hepsi bana senin gidişinin farklı birer kopyası. Dizimdeki eski yara hava bozunca konuşuyor, Hatıralar serseri kurşun, en sessiz anda buluyor. Çalınan o küçük şeyler belki geri alınır da, Senden kalan eksiklik var, hiçbir yerde satılmıyor. Mahallenin köşesinde gece nöbet tutar gibi, Bekledim dönersin diye aklımın paslı kapısını. Şimdi herkes uyuyorken ben tavana bakıyorum, İnsan bazen bir kişiyi değil, bir ömrü özlüyor. Nakarat N, adını söylesem duvarlardan yağmur damlıyor, Bu şehir sen gideli kendini tekrar etmiyor. N, içimde kırık bir radyo aynı yeri çalıyor, Sen yokken bütün yollar eve değil, sana çıkıyor. N, adını söylesem duvarlardan yağmur damlıyor, Bu şehir sen gideli kendini tekrar etmiyor. Bir bardak daha koyuyorum, gece beni sayıklıyor, Sen yokken bütün yollar eve değil, sana çıkıyor.