Rynek zielonego amoniaku, wyzwania i szanse wobec zobowiązań transformacji energetycznej

🤝 Gospodarz: Hynfra 👉 Rynek zielonego amoniaku, wyzwania i szanse wobec zobowiązań transformacji energetycznej Prowadzenie: 🎤 Aleksander Naumann, Członek zarządu Stowarzyszenia Hydrogen Poland Paneliści: 🎤 Eitaro Kojima, Dyrektor Generalny, JETRO Warszawa 🎤 Anna Kornecka, Wiceprezes Sanockiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. 🎤 Grzegorz Tchorek, zastępca dyrektora ds. ekonomicznych w Instytucie Energetyki - Państwowym Instytucie Badawczym 🎤 Tomoho Umeda, Prezes Hynfra Opis debaty: Polska stoi przed podwójnym wyzwaniem: koniecznością dekarbonizacji przemysłu chemicznego i utrzymania jego konkurencyjności w warunkach zaostrzających się regulacji unijnych, a także zapewnienia stabilności systemu elektroenergetycznego w trakcie odchodzenia od węgla. Zielony amoniak, wytwarzany z energii odnawialnej zamiast gazu ziemnego, coraz wyraźniej rysuje się jako strategiczne narzędzie odpowiedzi na oba te wyzwania jednocześnie. Polska należy do czołowych producentów amoniaku w UE z mocami sięgającymi 2,8 mln ton rocznie i ponad stuletnim doświadczeniem w jego produkcji i transporcie. Sektor nawozowy odpowiada globalnie za ok. 85% zużycia amoniaku, a tradycyjna produkcja z gazu ziemnego generuje około 1,8% światowych emisji CO₂. Wraz z wycofaniem darmowych uprawnień do emisji dla przemysłu, które już się rozpoczęło – sektor nawozowy w perspektywie 2034 – stoi przed perspektywą rosnących kosztów produkcji konwencjonalnej. Równolegle zielony amoniak może być narzędziem dekarbonizacji energetyki konwencjonalnej. Unijna presja regulacyjna jest konkretna i bliska: po 2028 roku elektrownie emitujące powyżej 550 gr CO₂/kWh utracą dostęp do rynku mocy. Dotyczy to części polskich bloków węglowych odpowiadających za ok. jedną trzecią mocy systemu – w pesymistycznym scenariuszu może zabraknąć nawet 8,2 GW stabilnych mocy wytwórczych. Technologia współspalania amoniaku z węglem, wdrażana już komercyjnie w Japonii, pozwala obniżyć emisyjność istniejących bloków poniżej unijnego limitu, potencjalnie przedłużając ich żywotność bez konieczności kosztownej przebudowy całego systemu. Debata podczas EKF zmierzy się z kluczowymi pytaniami: jak zbudować łańcuch dostaw zielonego amoniaku w warunkach ograniczonej dostępności terenów pod OZE w Europie, jakich mechanizmów wsparcia potrzebuje rynek – wzorując się na niemieckim programie H2 Global oraz w jaki sposób Polska jako znaczący gracz w unijnej chemii może zamienić transformację energetyczną w przewagę konkurencyjną, a nie tylko koszt dostosowania.