Almegnag i Eikesdal - 1979. Vinterfôr til sauene før i tiden. (Elm gnawing)

Alm har alltid hatt ein litt eigen plass i dei norske kulturlandskapa, ikkje minst fordi treet gav meir enn berre virke. I mange bygder vart barken rekna som eit av dei tryggaste vinterfora ein kunne skaffe når høyet tok slutt, og bøndene skar lange flak av den mjuke innerbarken som sauene åt med stor iver. Det gjorde at almane ofte fekk eit karakteristisk preg, med stammar som bar spor etter generasjonar med barktaking, men likevel stod dei vidare og skaut nye greiner. Risgjerder laga av alm var vanlege der treet vaks godt. Dei var lette å forme, sterke i vinden og hadde ein seigheit som gjorde at dei stod lenge før dei måtte bytast ut. Slike gjerder vart ikkje berre brukt til å halde dyr inne eller ute, men var ein del av eit større system av innmark og utmark, der kvart materiale hadde sin naturlege plass. I Eikesdal, der almetrea trivst uvanleg godt, vart denne tradisjonen halden særleg sterkt i hevd. Dalen, med sitt lune klima og rike jordsmonn, har lenge vore kjend for store og gamle almar som både gav skugge, fôr og gjerdefast virke. Kilde: Nasjonalbiblioteket https://urn.nb.no/URN:NBN:no-nb_digif... Fotograf og Regissør. Olav Kyrre Grepp (1926-1992) Manus: Bjørn Austigard Lyd: Arne Nordgård Klipp: Håkon Danielsen (1928-2012) Produksjonsselskap: Statens filmsentral Reporter/kommentator: Erik Moen Support my channel ‪@eldar-V‬ by giving me a thumbs up 👍 Tusen takk. Thanks for watching the video. ✓ Like ✓ comments ✓ Share & Subscribe ✓ Hit the 🔔notification bell and select "all" to be notified of the next video #kultur #norge #historie