Patrycjusze kontra plebejusze: wojna klas, która ukształtowała Rzym - Starożytny Rzym

Oto krótkie streszczenie scenariusza: Scenariusz opowiada o Konflikcie Stanów (494–287 p.n.e.) — dwustuletniej walce plebejuszy o równość z patrycjuszami w Republice Rzymskiej. Zaczyna się od pierwszej secesji plebejskiej w 494 roku p.n.e., kiedy zadłużeni żołnierze-rolnicy opuścili Rzym i osiedlili się na Mons Sacer, zmuszając patrycjuszy do ustępstw — powstał wtedy urząd trybuna ludowego z prawem weta i nietykalnością osobistą. Dalej scenariusz prowadzi widza przez kolejne etapy walki: spisanie Dwunastu Tablic (451–450 p.n.e.), które dały plebejuszom dostęp do prawa, ale jednocześnie formalnie zakazały małżeństw mieszanych; zniesienie tego zakazu ustawą lex Canuleia (445 p.n.e.); otwarcie konsulatu dla plebejuszy dzięki ustawom licyńsko-sekstyjskim (367 p.n.e.), wraz z ograniczeniem wielkości ziemi publicznej, jaką mógł dzierżawić jeden obywatel; a następnie stopniowe zdobywanie kolejnych urzędów — dyktatury, cenzury i wreszcie najwyższych kapłaństw (300 p.n.e.). Punktem kulminacyjnym jest trzecia secesja plebejska i uchwalenie w 287 roku p.n.e. lex Hortensia, która ostatecznie zrównała prawnie plebiscyty z ustawami obowiązującymi cały naród rzymski, kończąc formalny konflikt. Zwrot ideowy scenariusza pojawia się na końcu: mimo formalnego zwycięstwa nie powstała prawdziwa demokracja, lecz nowa mieszana elita — nobilitas — złożona z bogatych rodów plebejskich i patrycjuszowskich, podczas gdy zwykli, biedni obywatele nadal byli faktycznie odsunięci od władzy, tym razem z powodu majątku, a nie urodzenia. Scenariusz kończy się refleksją, że dziedzictwo tej walki — zasada jawnego, spisanego prawa jednakowego dla wszystkich — leży u podstaw współczesnych systemów prawnych, oraz pytaniem do widzów, czy był to prawdziwy triumf ludu, czy tylko przetasowanie elit.