บทอาขยาน | กัณฑ์มัทรี (มหาเวสสันดรชาดก)

อาขยานบทหลักระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย "มหาเวสสันดรชาดก กัณฑ์มัทรี" “...จึงตรัสว่าโอ้โอ๋เวลาปานฉะนี้เอ่ยจะมิดึกดื่น จวนจะสิ้นคืนค่อนรุ่งไปเสียแล้วหรือกระไรไม่รู้เลย พระพายรําเพยพัดมารี่เรื่อยอยู่เฉื่อยฉิว อกแม่นี้ให้อ่อนหิวสุดละห้อย ทั้งดาวเดือนเคลื่อนคล้อยลงลับไม้ สุดที่แม่จะติดตามเจ้าไปในยามนี้ ฝูงลิงค่างบ่างชะนีที่นอนหลับ ก็กลิ้งกลับเกลือกตัวอยู่ยั้วเยี้ย ทั้งนกหกก็งัวเงียเหงาเงียบทุกรวงรัง แต่แม่เที่ยวเซซังเสาะแสวงทุกแห่งห้องหิมเวศทั่วประเทศทุกราวป่า สุดสายนัยนาที่ แม่จะตามไปเล็งแล สุดโสตแล้วที่แม่จะซับทราบฟังสําเนียง สุดสุรเสียงที่แม่จะร่ำเรียกพิไรร้อง สุดฝีเท้าที่แม่จะเยื้องย่องยกย่างลงเหยียบดิน ก็สุดสิ้นสุดปัญญาสุดหาสุดค้นเห็นสุดคิด จะได้พานพบประสบรอยพระลูกน้อย แต่สักนิดไม่มีเลย จึ่งตรัสว่าเจ้าดวงมณฑาทองทั้งคู่ของแม่เอ๋ย หรือว่าเจ้าทิ้งขว้างวางจิตไปเกิดอื่น เหมือนแม่ฝันเมื่อคืนนี้แล้วแล...” หวังว่าคลิปการอ่านทำนองเสนาะคลิปนี้จะเป็นประโยชน์แก่นักเรียนหรือผู้ที่มีความสนใจในการอ่านทำนองเสนาะ และหากต้องการให้ผู้อ่านอ่านทำนองเสนาะบทใด สามารถแสดงความคิดเห็นภายใต้โพสต์นี้ได้เลยนะครับ นอกจากนี้สามารถรับชมคลิปการอ่านทำนองเสนาะบทอื่น ๆ ได้ที่    / @r-kayan8219