İSMAİL MAŞUK-İ - Hakkı Sende Bilmeyenler

Kabeyi bünyadı kılmak bari_ilahi seyri dur, Suratı rahmanı bilmek bari_ilahi seyri dur. Sensen o beytullahı gören, ey gafil adem; Taşa duvara secde kılmak, bari_ilahi seyri dur! Hakkı sende bilmeyenler, gitsin yola tapsınlar! Özünü canda görmeyenler, taşa duvara tapsınlar! Mescid u medrese sende, sen gidersın taşraya, Kendini bilmez kişiler, bari_ilahi seyri dur! Türk-İslam tasavvuf tarihinin en gizemli, en radikal ve felsefi derinliği en yüksek figürlerinden biri olan İsmail Maşuki (Oğlan Şeyh), henüz 21 yaşındayken savunduğu Vahdet-i Vücud düşüncesi ve şekilciliğe karşı açtığı savaş nedeniyle 16. yüzyılda İstanbul'da idama mahkum edilmişti. Daha önce hiç bestelenmemiş, telif ve popüler kültür filtrelerinin tamamen uzağında kalmış bu niş şaheseri; geleneksel Anadolu mistisizmini modern etnik-dünya müziği altyapısıyla buluşturarak yeniden yorumladık. Derin bir derviş dergahı atmosferinde; Hüseyni, Kürdi, Hicaz ve Saba makamlarının harmanlandığı, solo erkek vokal haykırışları (a capella) ve dinleyeni transa sokan yoğun Def ve Erbane perküsyon patlamalarıyla örülü bu mistik yolculuğa davetlisiniz. "Mescid u medrese sende, sen gidersin taşraya..." Kendini dışarıda arayanlara, taşın ve duvarın ötesindeki özü haykıran bu eseri kulaklıkla dinlemeniz tavsiye edilir. Kelime anlamıyla "Varlıkların Birliği" demektir. İslam tasavvufunun en derin felsefi okulu olan bu düşünceye göre; kainatta var olan her şey, aslında tek bir mutlak varlığın (Yaratıcı'nın) farklı tecellilerinden, yani yansımalarından ibarettir. Yaratan ile yaratılanı ayrı görmez; insanın kendi özüne dönerek içindeki ilahi sırrı keşfetmesini amaçlar. İsmail Maşuki de bu eserde "Mescid de medrese de senin içindedir, dışarıda arama" diyerek, insanın taşa duvara değil, kendi içindeki o ilahi özün aynasına bakması gerektiğini haykırır.