روایت تکان دهنده اعدام معاون رادیو و تلویزیون ملی؛ داستان زندگی محمود جعفریان

صدای رسا و محکمش را همه می‌شناختند. شبها از قاب تلویزیون، با اقتدار از عظمت "تمدن بزرگ و شاهنشاه آریامهر" می‌گفت و هر انتقادی را با منطق پاسخ می‌داد. حالا اما، در سحرگاه سرد و سوزان بیست و دوم اسفند ۱۳۵۷، محمود جعفریان قائم مقام حزب رستاخیز در سکوت مطلق رو به جوخه اعدام ایستاده بود. نه خبری از آن صدای رسا بود و نه اثری از آن اعتماد به نفس همیشگی. در کنارش پرویز نیکخواه نظریه پرداز سیاسی و فرهنگی حکومت و سپهبد نادر جهانبانی معاون فرمانده نیروی هوایی ارتش شاهنشاهی و 9 نفر دیگر از کارگزاران حکومت پهلوی ایستاده بودند. صدای شلیک گلوله‌ها سکوت را می‌شکند. همه بر زمین می افتند اما جعفریان هنوز ایستاده است. گلوله در لوله تفنگ گیر کرده است. انگار تقدیر می‌خواهد به او فرصتی دوباره بدهد تا زندگی پر فراز و نشیبش را در لحظه کوتاه مرور کند؛ به مسیری که از یک افسر جوان هوادار مصدق آغاز شد، به عضویت در حزب توده رسید، و سرانجام او را به یکی از مهم‌ترین چهره های سیاسی تبلیغاتی حکومت پهلوی تبدیل کرد. لحظاتی بعد، صدای شلیک دیگری در فضا می‌پیچد و پرونده زندگی محمود جعفریان برای همیشه بسته می‌شود. این ویدیو داستان زندگی مردی است که در طول سه دهه، سه زندگی متفاوت را تجربه کرد. افسری جوان که رویای عدالت در سر داشت، زندانی سیاسی چپگرا که با نوشتن توبه‌نامه راه نجات یافت، و سرانجام معاون رادیو تلویزیون ملی ایران و قائم مقام حزب رستاخیز شد.