Ախ Քո Սերը որքան քաղցր է, դառը կյանքիս համ կուտա... (Ֆրունզ Արսենյան)

Ա՜խ, Քո սերը որքան քաղցր է, Դառը կյանքիս համ կուտա, Ա՜խ, Քո խոսքը ջուր է իրավ, Պապակ սրտիս զով կուտա : Քո վերքերից ամեն մեկը, Բուժող դեղ է վերքերիս, Փրկիչ Հիսուս փառաց լույսդ, Խավար սրտիս լույս կուտա : Կարոտում եմ թե մի վարկյան Հեռանում ես իմ մտքից, Ցուրտ է հագնում ողջ մարմինս, Երբ գնում ես իմ մոտից : Մի ավերակ, անտեր տուն է, Սիրտս դառնում առանց Քեզ, Օրհնյալ Տերս առաջնորդիր, Ետ չմնամ Քո հոտից : Քո օրհնության աղբյուրները, Մեզ համար են ջուր հանում, Այն Քո խաչի սուրբ արյունն է, Մեզ մեղքերից լվանում : Քո շնորհքը տալիս ես մեզ, Որ նրանով մենք փրկվենք, Հիվանդագին սիրտս միայն, Ձեռքիդ մեջ է լավանում : Մխիթարող իմ Տերն ես Դու, Անմխիթար այս դարում, Արդարության հանդերձներով Մեր հոգին ես զարդարում : Հոգս ես անում Դու մեզ համար, Կենաց խոսքիդ համաձայն, Մեր մեջ եղած ու բորբոքված, Կրակներն ես Դու մարում :