Αλκίνοος Ιωαννίδης - Φάτα Μοργκάνα

Γυάλλινο Μουσικό Θέατρο 8-5-2010 Θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό στάλα τη στάλα συναγμένο απ το κορμί σου σε τάσι αρχαίο, μπακιρένιο, αλγερινό που κοινωνούσαν πειρατές πριν πολεμήσουν Πούθ έρχεσαι; Απ τη Βαβυλώνα Πού πας; Στο μάτι του κυκλώνα Ποιάν αγαπάς; Κάποια τσιγγάνα Πώς τη λένε; Φάτα Μοργκάνα Πανί δερμάτινο αλειμμένο με κερί Οσμή από κέδρο, από λιβάνι, από βερνίκι όπως μυρίζει αμπάρι σε παλιό σκαρί χτισμένο τότε στον Ευφράτη, στη Φοινίκη Πούθ έρχεσαι... Σκουριά πυρρόχρωμη στις μίνες του Σινά οι κάβες της Γερακινής και το Στρατώνι Το επίχρισμα, η άγια σκουριά που μάς γεννά μάς τρέφει, τρέφεται από μάς και μάς σκοτώνει