เมาให้ลืม

เมาให้ลืม (Verse 1) คืนนี้ฟ้าเหมือนจะร้องไห้แทนใจ ที่ยังไม่ยอมปล่อยเธอไป แก้วแรกที่ยกขึ้นดื่ม ยังไม่ลืมชื่อเธอเลยสักนิด หยิบเพลงเก่าที่เราเคยฟังด้วยกัน เปิดวนซ้ำจนใจมันชา รูปเก่าในมือถือ ยังไม่ลบ ยังเก็บไว้เผื่อฝันมันเป็นจริง (Pre-Chorus) ถามใจว่าเมื่อไหร่จะหาย ถามเหล้าว่าทำไมไม่ช่วยอะไร ยิ่งดื่มยิ่งคิดถึงเธอมากขึ้นทุกที (Chorus) เมาให้ลืม แต่ยิ่งเมายิ่งจำ ยิ่งอยากให้สมองมันช้ำ แต่หัวใจมันไม่ยอมปล่อยเธอไปไหน เมาให้ลืม สุดท้ายก็ยังคงเจ็บ เพราะรักที่แท้มันไม่มีเก็บ ในแก้วเหล้าที่ดื่มจนหมดขวดไป (Verse 2) เพื่อนก็เตือนว่าอย่าดื่มมากไป แต่ใจข้างในมันเหงาเกินทน โต๊ะเดิม เก้าอี้เดิม ที่เราเคยนั่งคุยกันจนฟ้าสาง แสงไฟข้างถนนก็ยังสว่างเหมือนเดิม แต่ทำไมโลกนี้มันมืดกว่าใคร เธอไปแล้วไม่หันกลับมา ทิ้งฉันไว้กับความทรงจำที่ไม่จางหาย (Pre-Chorus) ถามใจว่าเมื่อไหร่จะหาย ถามเหล้าว่าทำไมไม่ช่วยอะไร ยิ่งดื่มยิ่งคิดถึงเธอมากขึ้นทุกที (Chorus) เมาให้ลืม แต่ยิ่งเมายิ่งจำ ยิ่งอยากให้สมองมันช้ำ แต่หัวใจมันไม่ยอมปล่อยเธอไปไหน เมาให้ลืม สุดท้ายก็ยังคงเจ็บ เพราะรักที่แท้มันไม่มีเก็บ ในแก้วเหล้าที่ดื่มจนหมดขวดไป (Bridge) บางทีที่แท้ฉันไม่ได้อยากลืม แค่อยากมีข้ออ้างให้ตัวเองได้ร้องไห้ ให้แก้วเหล้านี้เป็นพยาน ว่าครั้งหนึ่งฉันเคยรักใครสักคนสุดหัวใจ (Chorus - เต็มอารมณ์) เมาให้ลืม แต่ยิ่งเมายิ่งจำ ทุกคำที่เธอเคยพูดยังก้อง วนอยู่ในหัวไม่เคยจางหายไปไหน เมาให้ลืม สุดท้ายก็ยังคงรัก แม้ทุกอย่างมันจบไปตั้งนาน แต่ใจฉันยังรอเธอ...ไม่ไปไหนเลย (Outro) คืนนี้ก็คงอีกคืนที่นอนไม่หลับ ปล่อยให้เหล้าคอยกล่อมใจไป พรุ่งนี้ถ้าตื่นขึ้นมา ขอแค่อย่าจำได้ว่าเมื่อคืนนี้...ร้องไห้เพราะใคร