Son Tren | Yeşilçam Esintili Nostaljik Aşk Şarkısı

Son Tren, eski tren garlarının sessizliğini, ayrılığı, yarım kalmış vedaları ve yıllar geçse de unutulmayan bir sevgiyi anlatan özgün bir nostaljik aşk şarkısıdır. 1960–70'lerin Türk sinemasının romantik atmosferinden ilham alan bu eser; solo keman, yaylı orkestra, piyano, klasik gitar ve klarnetin sıcak tınılarıyla eski siyah-beyaz filmlerin duygusunu yeniden yaşatıyor. İstasyonlar değişir... Trenler gider... Bazı insanlar ise hep aynı peronda bekler. 📻 Kanal: Eski Sokak Radyosu Son Tren İstasyon boş şimdi, gece ağır ağır, Adımların kaldı rayların arasında. Bir tren kalkıyor uzaklara doğru, El salladım sana son kez ardından. Git desen gider mi kalan hatıralar? Sus desen susar mı içimdeki yaralar? Bir tren geçiyor kalbimin içinden, Ben hâlâ seni beklerim o peronda. Anonslar yankılanır eski duvarlarda, Adını duyarım her uğultuda. Bir bilet cebimde, gidişsiz sanki, Kalbim seni arar her yolculukta. Belki bir gün yine karşılaşırız, Aynı istasyonda göz göze geliriz. Ama içimde hâlâ ince bir sızı, Adını taşır her geçen tren sesi. Git desen gider mi kalan hatıralar? Sil desen silinir mi eski yaralar? Rüzgâr savursa da bütün izleri, Kalbim seni söyler son nefesine dek.