ზოგი სიყვარული ხმამაღალი არ არის ის ფესვებივით ცხოვრობს — მიწაში, სუნთქვაში და სიტყვაში

ზოგი სიყვარული ხმამაღალი არ არის. ის ფესვებივით ცხოვრობს — მიწის სიღრმეში, სუნთქვაში, სიტყვაში. გიორგი ლეონიძის პოეზიაში სამშობლო მხოლოდ ადგილი არ არის. ის არის ენა, მეხსიერება, მიწა, სისხლი, ტკივილი და სიყვარული — ყველაფერი, რაც ადამიანს საკუთარ ფესვებთან აბრუნებს. ეს სიმღერა არ არის მხოლოდ სამშობლოზე. ეს არის იმ ადამიანზე, ვისაც საკუთარი ენა, მიწა, ლექსი და მეხსიერება ერთ მთლიან სულად ექცა. „ლექსქართულობა“ — როგორც გულის ხმა, რომელიც დროს არ ემორჩილება. 🎧 ერის ხმა — სამშობლო ჩემი ლექსის სახელი გიორგი ლეონიძის ლექსის მიხედვით ხმა, რომელიც ჯერ არ გაჩუმებულა.