Henryk Wieniawsk Polonez koncertowy D -dur , Anna Karkowska

Tymczasem lata mijają, a gdzieś w Moskwie lub Brukseli znajduje się – zagubiony praktycznie od chwili swojej premiery 27 grudnia 1878 roku w Moskwie – III Koncert skrzypcowy a-moll Henryka Wieniawskiego.Koncert prawdopodobnie ze względu na rychłą śmierć kompozytora zapodział się w właśnie w Moskwie .To skarb światowego dziedzictwa kultury.Skoro nie dbamy o to, by świat wiedział, że skrzypce „urodziły się” w Polsce , ze Konkurs im Fryderyka Chopina w Warszawie jest nie jednym z najstarszych na świecie jak mówił polski sprawozdawca ostatniego Konkursu im Fryderyka Chopina w Warszawie i absolwent jego uczelni ale NAJSTARSZYM konkursem muzycznym z kontynuacją na świecie , znajdźmy przynajmniej ten koncert.( a drugim najstarszym konkursem na świecie jest Konkurs im Henryka Wieniawskiego , ktory rowniez powstał w Warszawie z inicjatywy bratanka kompozytora) Od 2018 roku zwracam się na moim kanale z apelem o ocalenie tego wyjątkowego dzieła światowej literatury skrzypcowej, będącego zarazem częścią narodowego dziedzictwa kultury polskiej. Może ktoś z Państwa zna kogoś, kto mógłby pomóc odnaleźć to dzieło – napisane przez wirtuoza, jedynego w historii muzyka nazywanego przez współczesnych „drugim Paganinim”; najmłodszego ucznia w historii Konserwatorium Paryskiego; współzałożyciela pierwszego w Rosji konserwatorium muzycznego w Petersburgu; artystę, który wraz z Antonem Rubinsteinem uratował firmę Steinway od bankructwa; wreszcie wielkiego Polaka – ambasadora naszej kultury w czasach, gdy Polski nie było na mapie świata,człowieka o wielkim sercu , ktory pomogl lotto i Ysayowi i wreszczie wybitnego kompozytora, którego na Powązki odprowadzało w 1880 roku 40 000 rodaków. Wiem, że były rewolucje, wojny i zawieruchy dziejowe. Jednak także w Rosji Wieniawski miał rzesze oddanych wielbicieli – nie tylko dlatego, że współtworzył Konserwatorium w Petersburgu, gdzie powołał na swojego asystenta młodszego kolegę – Leopolda Auera(. Auer był uczniem Joachima, a Joachim uczył się u Serwaczyńskiego – tak jak Wieniawski. To właśnie z tej tradycji skrzypcowej wyrośli później tacy artyści jak Jascha Heifetz czy Efrem Zimbalist). Rosyjscy melomani kochali Wieniawskiego a jego gra podbijała serca wszystkich – nawet cara czy sułtana. Publiczność Petersburga darzyła go ogromną miłością – ofiarowała mu nawet skrzypce Stradivariusa (dziś znajdujące się w kolekcji moskiewskiej; na tym instrumencie Vadim Brodski zdobył I nagrodę na Konkursie Wieniawskiego w Poznaniu zagrawszy przecudnie!). Gdzieś w Moskwie leży to dzieło i czeka, aż któryś z wirtuozów – lub wirtuozek – przywróci je do życia. Proszę o pomoc. Możliwe miejsca przechowywania III Koncertu skrzypcowego a-moll w Moskwie: Biblioteka Konserwatorium Muzycznego (założonego przez dyrygenta premiery – Mikołaja Rubinsteina). Być może zachowały się tam materiały w wersji fortepianowej – Anton Rubinstein był wybitnym pianistą, więc partytura mogła funkcjonować także w tej formie do prób. Maryjski Szpital dla Ubogich w Moskwie, gdzie Wieniawski trafił pod koniec życia, po tym jak jego impresario zniknął z jego wynagrodzeniem. Pałac Nadieżdy von Meck przy Bulwarze Rożdiestwieńskim. Archiwa Rosyjskiego Towarzystwa Muzycznego w Moskwie, dla którego koncert miał swoją premierę 27 grudnia 1878 roku. Istnieje również możliwość, że koncert znajduje się w Brukseli, gdzie rodzina Wieniawskiego mieszkała aż do śmierci kompozytora. Niewielu Belgów wie, że Wieniawski – zaproszony przez Henri Vieuxtempsa – był współtwórcą tzw. belgijskiej szkoły skrzypcowej i nauczycielem m.in. Eugène’a Ysaÿe. Być może więc rękopis znajduje się w którejś z królewskich instytucji, bibliotek lub archiwów związanych z jego działalnością. ENGLISH VERSION On December 27, 1878, in Moscow, Henryk Wieniawski premiered his Violin Concerto No. 3 in A minor under the baton of Nikolai Rubinstein. It was a success. However, since that very moment, the concerto has been considered lost. Wieniawski and Rubinstein performed it for the Russian Musical Society in Moscow. Such an important figure in the musical world could not have simply lost a work of this magnitude without a trace. The orchestra and Anton Rubinstein must have had a full score. If not musicians, then devoted music lovers surely preserved it. In Saint Petersburg, audiences adored Wieniawski so deeply that they presented him with a Stradivarius violin. This concerto must still exist. It may be hidden in Moscow – perhaps in the Conservatory archives, in the collections connected to the Rubinstein brothers, in the residence of Nadezhda von Meck on Rozhdestvensky Boulevard (where Wieniawski died), in a music museum archive, or even connected to Leopold Auer, who visited Wieniawski on his deathbed and may have taken materials to Saint Petersburg. Or perhaps it is in Brussels, where Wieniawski and his family lived until 1880. Somewhere, this treasure of world musical heritage is waiting to be rediscovered. Anna Karkowska skrzypce Katarzyna Karkowska fortepian