Fisz Emade Tworzywo - Niemoc - 15 czerwca 2025, Warszawa, ul. STALOWA

Biegliśmy jak kamienie wystrzelone z procy A nad naszymi głowami samoloty Nad naszymi głowami odrzutowce Remont pasa, wzmożony ruch nad Ursynowem Przelatują niezauważone Choć odbijały się w naszych źrenicach Jestem tym, pływam w tym, ty w tym pływasz Pięciu przyjaciół Zbyt mocno odbieraliśmy bodźce Bo wszyscy wtedy mieliśmy wiatr w głowie I naszą niepoprawną dziwną muzykę A wszystko wokół tonęło w błocie Metro w budowie, osiedla w budowie A w środku my - niewzruszeni bogowie Świadkowie gwałtownych zmian Próbowaliśmy opanować sztukę latania Choć ciążyła nam grawitacja Oślepiało słońce, my rozpoczynaliśmy marsz Po krętej drodze Część z nas nie chciało wracać do domów Do domów gdzie pijani ojcowie Gdzie przemoc Nie ma złych paskudnych dzieci Są dorośli, którzy pchają swoje dzieci w ciemność Patrzymy teraz w górę, gdzie Samoloty niebo tną Zadzieramy głowy aż Nie czujemy nóg i rąk I drętwieją szyje nam Niemoc, ciemność jak plecy Boga I zanim okazało się, że świat jest skomplikowany, Złożony z tylu warstw Nieprzewidywalny Ktoś miał starszych braci Którzy kupowali nam gazety dla dorosłych, Cats`a albo chociaż Twój Weekend To co widzieliśmy tam Odejmowało mowę Serca waliły jak młotem Piekły oczy, płonęliśmy jak znicze Jak błyskawice na czarnym niebie Wpychaliśmy tłustą pizzę na grubym cieście I rozgazowaną colę, zamiast rozgotowanego makaronu z truskawkami w szkole Pod Belwederem spalono kukłę z napisem Bolek Ostatni rosyjscy żołnierze opuszczają Polskę Część z nas gasło jak wilgotny papieros Może mogliśmy więcej, ale czuliśmy niemoc Patrzymy teraz w górę, gdzie Samoloty niebo tną Zadzieramy głowy aż Nie czujemy nóg i rąk I drętwieją szyje nam Niemoc Ciemność Jak plecy Boga Ciemność Twarze z trądzikiem, ogromne grdyki W szkole do wyboru niemiecki albo rosyjski Słuchaliśmy rapu, dźwigaliśmy hantle Chcieliśmy toczyć boje z niesprawiedliwym światem Porządkować świat za pomocą słów Języka, który szeleści Poddajemy się sile ciężkości Pierwsze fascynacje Pierwsze miłości Granie w butelkę Granie na zwłokę Wahania Przeżywamy olśnienia W przygaszonym świetle Już wiemy, czym jest ciało Już wiemy, czym jest pragnienie Jeden z nas przegrał wojnę z nałogiem Drugi nawrócił się i stracił życie w klasztorze Co się stało, do dziś nie wiem Religia to nie moje hobby Wolałem siedzieć na górce i obserwować startujące samoloty Patrzymy teraz w górę, gdzie Samoloty niebo tną Zadzieramy głowy aż Nie czujemy nóg i rąk I drętwieją szyje nam Niemoc Ciemność Jak plecy Boga Ciemność