Ayşe ERDAL V Selim ERDAL - Kimi Dosta Varır

Muhayyerkürdî Makamı'nda İlâhî Şiir: Hafız Ahmed Soyyiğit Beste: Hafız Yahya Soyyiğit (1965 - 2010) Tanbur: Selim Erdal Ses: Ayşe Erdal "Kimi Dost'a varır Dost'a bend olur Kimi nefse uyar Kahrolur gider Kimi tevbe eder Esfıya olur Kimi inâd eder Eşkiya gider Kimi gülistanda Gonca gül olur Kimi gonca güle Hâr olur gider Kimi Hakk'a bakar Feyz-i-yâb olur Kimi yüz çevirir Taş olur gider Kimi Hay'dan alır Ehl-i hâl olur Kimi hayaldedir Kâl eder gider Kimi Hakk âşıktır Hem mâşuk odur Kimi Hakk değildir Zây olur gider Kimi Ahmed seni Uzaktan tanır Kimi yaklaşır da Kör olur gider..." (03.10.1973) ""Onun önce bir ilahisini dinlemiştim, Muhayyer Kürdî makamında. Derinlerden, eskilerden bir sesleniş gibi geldi bana. Melodisi, tarzı, üslûbu beni etkilemiş ve sarmıştı: "Kimi dosta varır dosta bend olur/ Kimi nefse uyar kahrolur gider." Bugünlerde bir vesileyle bestekarı dikkatimi çekti. Heyhat, çok geç kalmışım. Yahya Soyyiğit (1965-2010) yedi sene önce, daha 45 yaşında aramızdan ayrılmış. Hayat hikayesine baktım: 1965 Trabzon doğumlu, hafız, mûsikîşinas, ney, solfej, usûl repertuar dersleri almış, icracı, bestekâr. Yahya Soyyiğit Marmara Ü. İlahiyat Fakültesi'nden mezun olmuş. İlahiyat camiasını, özellikle kendi neslini mûsikî ile tanıştıran, barıştıran insanlardan biridir. İstanbul Tarihi Türk Müziği Topluluğu'nda 1992 yılında kuruluşundan itibaren hafız ve hanende olarak görev yaptı. İlahiler besteledi Onun besteleri bugünün oyun havalarını andıran türden besteler değil. Dinleyeni eskilere götürür. Sanki Yûnus'tan Niyazi Mısrî'den, Seyyid Nizamoğlu'ndan esintiler taşır. Gelenekten koptuğumuz için son zamanlarda dînî mûsikî eseri veya ilahi diye bestelenen birçok parçalar dinleyene manevi bir neşve sunamamaktadır. Yahya Soyyiğit'in besteleri ise kadim tekke mûsikîsinin devamı gibidir. Sesi belki tok değil, ama işlenmiştir ve ince bir kalp ağrısı gibi kulakların pasını siler. TAM BİR ADAM Yahya Soyyiğit hafızdı. O, bu noktada da geleneğin bir temsilcisidir. Türk mûsikîsi geçmişi itibariyle dînî ağırlıklıdır. Bestekârlarımızın çoğu hafızdır. Hafız Post, Itrî, Zekâi dede, Tanburi Ali Efendi, Bekir Sıdkı Sezgin, Kemal Batanay bunlardan sadece birkaçıdır. Anlatıldığına göre Yahya Soyyiğit'in arkasında namaza durmanın ayrı bir tadı varmış. Kur'an okuyuşu zaten güzeldi. Mûsikî terbiyesi almış bir dervişin arkasında namaz kılmak elbette ki farklıdır. Yakalandığı ölümcül hastalık onu aramızdan aldı. Tuğrul İnançer Soyyiğit'in ardından gözleri dolarak şöyle demişti: "Her ölüm erken ölümdür ama Yahya'nınki çok erkendi." Tıpkı Yûnus Emre'nin dediği gibi: "Bu dünyada bir nesneye yanar içim göynür özüm/ Yiğit iken ölenlere gök ekini biçmiş gibi" Dostu M. Hakan Alvan "Merhum Yahya biraz bestekârdı, biraz neyzendi ve tam bir adamdı" diyor ve ekliyor: "Günah işlemeye kabiliyeti olmayan bir adamdı." MELÂMÎ DERVİŞİ Bu kadar güzelliğin sırlarından biri Yahya Soyyiğit'in "derviş insan" olmasıdır. Amcası Hafız Ahmet Soyyiğit (d. 1938) bir din görevlisi idi. Evvelce bu köşede tanıttığımız Melâmî şeyhi Ahmet Kumanlıoğlu'ndan 1960'ta el aldı ve tevhid eğitimine başladı. 1965'ten itibaren tasavvuf yolunda sohbet için Efendisi tarafından görevlendirildi. Yahya Soyyiğit de ondan feyz aldı. Başta sözünü ettiğimiz Muhayyer Kürdî ilahinin sözleri amca Ahmet Soyyiğit'e aittir. İkinci kuplesi şöyledir: "Kimi tövbe eder asfiyâ olur/ Kimi inad eder eşkıyâ gider/ Kimi Ahmet seni uzaktan tanır/ Kimi yaklaşır da kör olur gider." https://www.yeniasir.com.tr/yazarlar/... ""