धम्मपद गाथा : 227 - 230. अतुल या सामान्य शिष्याची कथा

#धम्मपद #कोधवग्गा पोराणमेतं अतुल, नेतं अज्जतनावमं । निन्दन्ति तुण्हिमासीनं, निन्दन्ति बहुभाणिनं । मितभाणिनम्पि निन्दन्ति, नत्थि लोके अनिन्दितो ॥ २२७ ॥ श्लोक २२७: हे अतुल, हे नवीन नाही! प्राचीन काळापासून हे नेहमीच केले जात आहे. ते शांत असलेल्याला दोष देतात, जास्त बोलणाऱ्याला दोष देतात, कमी बोलणाऱ्याला दोष देतात. या जगात असा कोणीही नाही ज्याला दोष दिला जात नाही. पुराणं एतं अतुुल, नेतं आज्ञतनं इव । निन्दन्ति तुह्णीमासीनं, निन्दन्ति बहुभाणिनं । मितभाणिनम्पि निन्दन्ति, नत्थि लोके अनिन्दितो ॥ २२८॥ श्लोक २२८: असा कोणी नव्हता, कधीही नसेल आणि आजही नाही, ज्याची नेहमीच निंदा केली जाते किंवा ज्याची नेहमीच स्तुती केली जाते. यञ्च विञ्ञू पसंसन्ति अनुविच्च सुवे सुवे । अच्छिद्दवृत्तिं मेधाविं पञ्ञासीलसमाहितं ॥ २२९ ॥ नेक्खं जम्बोनदस्सेव, को तं निन्दितुमरिहति । देवापि नं पसं सन्ति, ब्रह्मनापि पसं सितो ॥ २३० ॥ श्लोक २२९ - २३०: जर ज्ञानी लोक त्याला खरोखरच निर्दोष, ज्ञानी आणि ज्ञान आणि सद्गुणांनी संपन्न समजून त्याची स्तुती करत असतील, तर त्याला कोण दोष देईल, जो शुद्ध सोन्याच्या निखासारखा आहे? देव त्याची स्तुती करतात; महान ब्रह्मदेव देखील त्याची स्तुती करतात. #बुद्ध #धम्म #धम्मपद #GautamaBuddha #BuddhistWisdom #Dhamma #BuddhistStories #SpiritualWisdom #DhammaForAll #DhammaForKids #BeginnerBuddhism #Mindfulness #meditation #awakening #enlightenment #AnimatedBuddhistStories