منصور برزگر یا همان علی پروین کشتی؟ اعتراف عجیب اکبر فلاح و حسن محبی

از قدیم اتوریته و نفوذ کلام علی پروین را با منصور برزگر مقایسه می کنند و قصه های زیادی شنیدیم از جذبه بالای منصور برزگر در تیم های ملی کشتی اما این بار محمد حسن محبی وقتی به دعوت اکبر فلاح به جنوب تهران رفته و برای تمرین لخت می شود در حضور منصور برزگر به یک واقعیت جالب اعتراف می کند. این ویدیوی جذاب را از دست ندهید از منصور برزگر چند ویدیوی جذاب دیگه هم در کانال هست که در زیر براتون لینک می کنم ببینید:    • افشاگری تلخ منصور برزگر از انتخاب علیرضا د...   از اکبر فلاح هم ویدیوهای زیر جالبه حتما ببینید:    • مستندی جذاب از شاهکار تماشایی اکبر فلاح در...   منصور برزگر (زادهٔ ۹ اسفند ۱۳۲۵ در تهران) اصالتاً اهل شهرک خیارج واقع در شهر بوئین زهرا، استان قزوین[۱] کشتی‌گیر آزادکار و مربی کشتی پیشین ایرانی و دارندهٔ مدال نقره در المپیک ۱۹۷۶ مونترآل است. وی سال‌ها مربی‌گری تیم ملی کشتی ایران را برعهده داشت. منصور برزگری به عنوان یک تئوریسین عقیده دارد:«کشتی، ورزشی کامل است. کامل از هر جهت، به نظر من هر کس بخواهد در ورزش به مقام قهرمانی برسد، از لحاظ بدنی آسیب می‌بیند. این در انحصار کشتی نیست؛ در تمام ورزش‌ها همین طور است. به عقیده من کشتی یک ورزش کامل است؛ چون بدن یک کشتی‌گیر باید به اندازه بدن یک قهرمان ژیمناستیک نرم باشد، به اندازه بدن یک قهرمان دو و میدانی، پرتحرک و پرجنب باشد، مانند یک وزنه‌بردار(با قدرت) متوسط باشد، به اندازه یک فوتبالیست یا بسکتبالیست جاگیری داشته باشد و بالاخره باید فکر کشتی‌گیر،‌مثل ذهن یک شطرنج‌باز، باز و روشن باشد و بتواند از مهره‌هایی که در اختیار دارد. به بهترین شکل استفاده کند. در حرکات کشتی، حتی علم فیزیک هم نقش دارد. یکی از خوبی‌های کشتی این است که می‌توان از خصوصیت فیزیکی اهرم هم استفاده کرد. به این ترتیب، می بینید که کشتی، جامع ورزشی‌هاست و من به همین علت دوستش دارم و از روزی که کشتی را شناخته‌ام، مثل خون در بدنم جریان دارد و کسی که این طور شود، دیگر نمی‌تواند خود را از آن جدا کند.» منصور برزگر در خانواده‌ای که اکثر فرزندان آن علاقمند به ورزش بوده و دررشته‌های مختلف،‌به خصوص کشتی، فعالیت داشتند، پا به عرصه حیات گذاشت. او آخرین فرزند پسر خانواده بود، که روز نهم اسفند سال 1326، در محله خیابان عباسی تهران به دنیا آمد. قبل از او، پدر و مادرش داری چهار فرزند پسر شده بودند. این پدر و مادر، اصلیتشان قزوینی بود و پس از کوچ کردن به تهران، پنج فرزند پسر و یک دختر خود را در تهران پرورش دادند. وی می گوید:من در شش سالگی پدرم را از دست دادم و شش سال بعد که کارنامه پایان دوره ابتدایی را گرفتم، داوطلب کار شدم و با راهنمایی برادرانم، به کار فنی که مورد علاقه‌ام بود، پرداختم. اول آهنگری کردم، آهنگری سراسر مبارزه است قدرت است. در این شغل است که می‌توان سخت‌ترین پدیده روی زمین را نرم کرد، شکل داد. از کار آهنگری می‌توان درس زندگی آموخت و من آموختم و بعد مکانیکی را انتخاب کردم و سال‌ها ضمن تحصیل، در این حرفه مشغول بودم. در حقیقت هم فال بود و هم تماشا! حضور در صحنه‌های بین‌المللی منصور برزگر بیست و چهار ساله بود که به عضویت تیم ملی درآمد و راهی مسابقه‌های جهانی شده اما دو سال قبل از این تاریخ که سال 1971 بود. چند کشتی‌گیر برای شرکت در مسابقات جام جهانی تاتراس در زاکوپان لهستان انتخاب شدند که برزگر یکی از آنها بود. در این مسابقه‌ها، او به همراه ابراهیم جوادپور، محمد فرهنگ دوست و بنی الله قاضی خوش درخشید و صاحب مدال این مسابقه‌های بین‌المللی شد. عاقبت برزگر در دسته 74 کیلوگرم سال 1972 در تیم قرار گرفت و در مونیخ روی صحنه رفت. در این پیکارها، بیست و پنج کشتی‌گیر حاضر بودند. منصور، دور اول را استراحت داشت و در دور دوم درمقابل پوشیدا از ژاپن(5/3 برنیم)پیروز شد. در مسابقه‌ بعدی، با اوربانویچ از مجارستان روبه رو شد که نتیجه 5/1 امتیاز منفی برای طرفین مساوی شد. برزگر با ضربه فنی، شوری گوستاو سولی را برد و امتیازات منفی او باقی ماند. آدولف سیگر از آلمان غربی، حریف بعدی او بود که نتیجه با ضربه فنی، به نفع سیگر تمام شد و جمع امتیازات برزگر به 7 رسید و به مسابقه نهایی راه نیافت. واین ولز امریکایی، کارلسون سوئدی و سیگر آلمانی به مدال رسیدند. برزگر به مدال المپیک دست می‌یابد چهار سال بعد، برزگر در بازی‌های مونترال روی صحنه رفت. پاولوف، اشور علیف، کارلسون و یک امریکایی قدر به نام استانلی زیدزیک، حریفان برزگر بودند که همه با دست پر آمده و برای کسب مدال کورس بسته بودند. قرعه طوری افتاده بود که منصور، کشتی اول را با آشور علیف و کشتی بعد را با پاولوف برگزار کرد! او در کشتی اول، حریف روسی را با امتیاز مغلوب نمود و یک نمره منفی گرفت. در مصاف با پاولوف، به همین ترتیب برنده شد و تا‌ آخر دور دوم، تنها دونمره منفی گرفته بود. در دور سوم اسپاگنولی از ایتالیا حریف برزگر بود که او را ضربه فنی کرد. در دور چهارم، در مقابل یارمواورمارک فنلاندی با ضربه فنی برنده شد و در کشتی بعد هم در برابر فرد همپل از آلمان شرقی، با همین تشک را ترک کرد. حریف بعدی را که زیدزیک امریکایی بود. برزگر با قلدری و اجرای فنون با اکتیاز کنار زد و به مسابقه نهایی راه یافت و در آنجا با یک کشتی‌گیر تمام عیار باید مبارزه می‌کرد که با دیگران کاملا فرق داشت. او جیآیچیرو دانه از ژاپن بود که قبلا در پنج کشتی‌با ضربه فنی برنده شده بود و زیدزیک را هم با امتیاز برده بود. در این مسابقه برزگر مثل سایر حریفان ، از جمله پیرکالابو(رومانی)، یوجا اوکیون(کره)، همپل(آلمان شرقی)، هریک(پرتورویکو) دویچین(مغول) تن به شکست داد و تنها بااین شکست از مدال طلا محروم شد، ولی به مدال نقره دست یافت و زیدزیک را از سکوی افتخار به زیر کشید. سخن از بزرگان کشتی، تختی ،‌موحد و شاهمرادف و آنگاه ....