Ey hıyânetten daha zalim olan merhâmet

“Dağlar, insanlar ve hatta ölüm bile yorulduysa, şimdi en güzel şiir, barıştır” der Yaşar Kemal… Ne yerinde bir sözdür bu… Ne batıl bir sözdür bu “ "Ey hıyanetten daha zalim olan merhamet !" Hıyanetten daha zalim merhamet? Bu nasıl bir sözdür böyle , anlayan var mı …o vakit bu sözü anlatı verelim. Haçlı ordusu Anadolu'ya ikinci seferiydi Ordu askerleri Torosları aşıp elmalıya geldiler. Sefer boyunca bu kadar adama ekmek lazımdır ; Aş lazımdır. Ne yapacak kafir? Çöreklenecek ahalinin üzerine. Velhasıl bu Haçlı ordusu elmalıya yerleşince orada yaşayan kendi ırklarından Rumlar’la birlikte hareket etmeyi umarlar, Amma o kadar orduya yardım etmek istemeyen Rum ahali dahi bunlara isyan eder.. Türkmenlerle bir olur. İş o hale geldi ki Rumlar bu Haçlılar ile savaşır oldular. Haçlı küffarı şaşkına dönmüş idi. Hayin dediler o Rum Ahaliye. Türkün kılıcından ziyade, Rum'un kendilerine hıyanetinden çeker olmuş idiler. Derken Haçlı ordusu elmalıda teslim oldu.. Bitkin ; sersefil ; aciz duruma düşüp aman dileyen bu Haçlı askerlerine sahip çıktı elmalıda ki Müslüman türk ahali. Öyle ya aman dileyen iblis olsa vurmak yakışık almaz.! Onlar da öyle yaptılar merhamet gösterdiler. Rivayet ederler ki bu haçlı esirlerin üç bin tanesi bu merhametten etkilenip müslüman olmuştur. İşte neticeyi gören Papaz Odon çaresiz haykırır… "Ey hiyanetten daha zalim olan merhamet! O kadar zalimsin ki düşmanımızı sevdirdin!" Papaz da dese, Hakikat Hakikattir ; Papazın diline düştü diye batıl olacak değil ya Hakikat! Böyle işte bu İşler... Ey hıyanetten daha zalim olan merhamet! Kişi evvela merhametli olacak. Merhameti olmayanın dini olmaz! Ya ne yapacaklardı? Aman dileyenleri öldürecekler miydi? Savaş meydanında, kılıç kalkan, Hakikat meydanında, merhamet! Öldürmek kolay, oldurmak zor... Öldürmeye sebep çok. Davan vardır öldür; Dost için öldür ; Post için öldür ; Öldür ha öldür... Hele bir oldur! Dava için oldur! Dost için oldur! Post için oldur! Değil insana ; yerde yürüyen karıncaya ; Gökte uçan kuşa merhametle bakmayan "olur" mu? Merhamet kaybolursa , zûlmet başını çıkartır. Boş kabı doldururlar! Sen merhametle doldurmazsan, kibirle ; hırsla ; nefretle doldururlar! Demiş ya şair ; “Dünyayı güzellik kurtaracak ve bir insanı sevmekle başlayacak her şey” İnsanın aklında bir tane olsun güzel bir anısı varsa bu onu kurtarmaya yetecektir. İnsanlar dertlerini saymaya bayılırlar, çok azımız mutluluklarını hesap eder. Bu gün sadece mutlulukları, güzel anılarımızı konuşsak olmaz mı ? . Selam ve muhabetle... . . . . . Vera'dan