(133) 33.Mektup 1-3.Pencere | İhtiyaçların karşılanması; muntazam suretler; ve terbiye delili.

133 Mektubat 33. Mektup 1. 2. ve 3. pencere Sayfa 347, 348 (Mektubat Osmanlıca Orijinal Nüsha Hayrat Neşriyat) O matlabları, o hâcetleri, ummadığı ve bilmediği ve eli yetişmediği yerden, münâsib ve lâyık bir vakitte onlara veriliyor. Hiçbir şey unutulmayarak, hiçbirini şaşırmayarak bir sûrette tedbîr ve terbiye etmek... MEKTUBAT DERSLERİ Av. Ali KURT https://youtube.com/playlist?list=PLl... instagram : www.instagram.com/mektubatokumalari https://www.youtube.com/watch?v=IbOND... Birinci Pencere: Bilmüşâhede görüyoruz ki, bütün eşyâ, hususan zîhayat olanların pek çok muhtelif hâcâtı ve pek çok mütenevvi‘ metâlibi vardır. O matlabları, o hâcetleri, ummadığı ve bilmediği ve eli yetişmediği yerden, münâsib ve lâyık bir vakitte onlara veriliyor. İmdâda yetiştiriliyor. Halbuki o hadsiz maksûdların en küçüğüne, o muhtaçların kudreti yetişmez. Elleri ulaşmaz. Sen kendine bak. Zâhirî ve bâtınî hâsselerin ve onların levâzımâtı gibi elin yetişmediği ne kadar eşyâya muhtaçsın! Bütün zîhayatları kendine kıyâs et. İşte bütün onlar, birer birer vücûb-u Vâcibe şehâdet ve vahdetine işaret ettikleri gibi, hey’et-i mecmûasıyla güneşin ziyâsı güneşi gösterdiği gibi, o hâl ve bu keyfiyet, perde-i gayb arkasında bir Vâcibü’l-Vücûd’u, bir Vâhid-i Ehad’i, hem gayet Kerîm, Rahîm, Mürebbî, Müdebbir ünvanları içinde akla gösterir. SAYFA 348 Şimdi ey münkir-i câhil ve ey fâsık-ı gāfil! Bu fa‘âliyet-i hakîmâneyi, basîrâneyi, rahîmâneyi ne ile îzâh edebilirsin? Sağır tabiatla mı? Kör kuvvetle mi? Sersem tesâdüfle mi? Âciz, câmid esbâbla mı îzâh edebilirsin? İkinci Pencere: Eşyâ, vücûd ve teşahhusâtlarında, nihâyetsiz imkânât yolları içinde mütereddid, mütehayyir, şekilsiz bir sûrette iken; birdenbire gayet muntazam, hakîmâne öyle bir teşahhus-u vechî veriliyor ki, meselâ, her bir insanın yüzünde bütün ebnâ-yı cinsinden her birisine karşı birer alâmet-i fârika, o küçük yüzde bulunduğu ve zâhir ve bâtın duygular ile kemâl-i hikmetle techîz edildiği cihetle, o yüz, gayet parlak bir sikke-i ehadiyet olduğunu isbat eder. Her bir yüz, yüzer cihetle bir Sâni‘-i Hakîm’in vücûduna şehâdet ve vahdetine işaret ettikleri gibi; bütün yüzlerin hey’et-i mecmûasıyla izhâr ettikleri o sikke, bütün eşyânın Hâlikına mahsûs bir hâtem olduğunu akıl gözüne gösterir. Ey münkir! Hiçbir cihetle kābil-i taklîd olmayan şu sikkeleri ve mecmûundaki parlak sikke-i samediyeti, hangi tezgâha havâle edebilirsin? Üçüncü Pencere: Zeminin yüzünde dört yüz bin muhtelif tâifeden (Hâşiye) ibâret olan bütün hayvanât ve nebâtât envâının ordusu; bilmüşâhede ayrı ayrı erzâkları, sûretleri, silâhları, libâsları, ta‘lîmâtları, terhîsâtları, kemâl-i mîzân ve intizâmla, hiçbir şey unutulmayarak, hiçbirini şaşırmayarak bir sûrette tedbîr ve terbiye etmek, öyle bir sikkedir ki, hiçbir şübhe kabûl etmez, güneş gibi parlak bir sikke-i Vâhid-i Ehad’dir. Hadsiz bir kudret ve muhît bir ilim ve nihâyetsiz bir hikmet sâhibinden başka kimin haddi var ki, o hadsiz derecede hârika olan şu idareye karışsın? Çünki şu biri biri içinde girift olan envâ‘ları, milletleri, umumunu birden idare ve terbiye edemeyen, onlardan birisine karışsa, elbette karıştıracak. Halbuki فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرٰي مِنْ فُطُورٍ sırrıyla, hiçbir karışık alâmeti yoktur. Demek hiçbir parmak karışmıyor. Hâşiye: Hatta o tâifelerden bir kısım var ki, bir senedeki efradı, zaman-ı Âdemden kıyâmete kadar vücûda gelen bütün insan efradından ziyâdedir.