Brutalne Przesłuchania Przywódców Nazistowskich Po Upadku III Rzeszy | Norymberga 1946

Podczas procesów norymberskich w 1946 roku Ernst Kaltenbrunner, szef Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy od 1943 roku, stanął przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym. Podczas przesłuchania wyjaśnił, że objął stanowisko zgodnie z wytycznymi Himmlera, ograniczając swoją władzę do sfery wywiadu i zaprzeczając uprzedniej wiedzy o rozkazach wykonawczych podpisanych w jego imieniu, a także wizytom w obiektach takich jak Mauthausen czy bezpośredniemu udziałowi w eksterminacji. Kaltenbrunner stwierdził, że protestował u Hitlera i Himmlera przeciwko niektórym decyzjom politycznym oraz wydał dyrektywy dotyczące przekazania obozów bez użycia przemocy. Hermann Göring, marszałek Rzeszy i dowódca Luftwaffe, przyznał się do zorganizowania Gestapo i pierwszych obozów koncentracyjnych po 1933 roku, uzasadniając to koniecznością stabilizacji porządku wewnętrznego w obliczu zagrożeń politycznych. Szczegółowo opisał swój udział w czystce z 1934 roku, remilitaryzacji Niemiec oraz działaniach gospodarczych po nocy kryształowej (Kristallnacht), jednocześnie zaprzeczając wiedzy o systematycznej eksterminacji i opisując spóźnione wysiłki mające na celu uniknięcie całkowitej destrukcji w 1945 roku. Wilhelm Keitel, szef Naczelnego Dowództwa Wehrmachtu, przedstawił strukturę hierarchiczną OKW i przyznał się do przekazywania dyrektyw, takich jak te dotyczące jurysdykcji w operacji Barbarossa, działań odwetowych oraz dekretu Noc i Mgła (Nacht und Nebel), powołując się na żołnierskie posłuszeństwo. Hans Frank, gubernator generalny okupowanej Polski, oraz Albert Speer, minister ds. uzbrojenia, złożyli zeznania dotyczące swoich obowiązków administracyjnych i gospodarczych. Frank przyznał, że dochodziło do napięć z policją oraz opisał działania w gettach i pracę przymusową, podczas gdy Speer przyznał się do wykorzystywania siły roboczej w produkcji wojennej oraz ostatecznego sprzeciwu wobec rozkazów niszczenia mienia. Proces udokumentował ich wyjaśnienia w obliczu przedstawionych dowodów.