เดินกลอน เชิญเผวดเข้าเมือง

เดินกลอน บั้นเชิญเผวด เข้าเมือง โดย อ.สุรชัย ขอบไชยแสง ประพันธ์เรียบเรียงโดย พิมพา ป.(พระครูสุตตสารพิมล)หลวงพ่อมหาพิมพา สญชัยโย……..บั้นพระยาบรมศรีสญชัย ตนแก่นเหง้าจอมเจืองเจ้าจอมจักบุญชูเชยชักชอบ หกท้าวกอบกับกันเป็นที่น่าอัศจรรย์เสียงเนืองนัน เกลื่อนก้องเสียงตื่นต้องสากล--- คนเทพาใจสั่น สะท้าน *ปั่นทั้งปวง-ทั้งเขาหลวงสิเนโนราช ไหวหวั่นหวาดทวยสาร ทังสัตตะบริภัณฑ์เจ็ดชั้นทุกขอบ ขันปริดาล ทั้งเขาจักรวาลไกวกวัดแกว่งทั่งทุกแห่งหน ไป วุฒิการังปะวัติเตนโตเทโว คือว่า หลานทั้งสองเลิศแล้ว กับทั้งแม่ออกแก้วสายสมร กับทั้งพระเวสสันดร ตนผ่านเหง้า จอมเจื่องเจ้าสญชัย ปัญญาไหวคิดได้หม่อๆ กับทั้งนางน้อยหน่อผุสดี--ตนเป็นพระบรมมเหสีแก่นเหง้า พระกษัตริย์เจ้า ทั้งหกจึงลงมาประสุมชุมนุมสลบพร่ำพร้อม โอนอ่อนน้อมเป็นอันนึ่งอันเดียวกัน ยะทาในกาละยามใดตะทา ในกาละยามนั้น บั้นอินทาธิราชตนเป็นองอาจในตาวะติงสา สัญญาธาราปะวัตชิตะวา ก็ให้ยังห่า ฝนโบกขะะระพัสตร์ ให้ขจัดตกลงมาในโขงเขต ประเทศที่ศาลา ตะมะถังปะกาเสนโต สัตถาอาหะภิกขะเว ดูราภิกษุทั้งหลาย ยามเมื่อหายโศกเศร้าและโสกา สัพเพรัตฐาชาวเมืองมวลทุก หมู่ สะพู่พร้อมหมู่มวลมาทั้งเสนาและมนตรี ทั้งเศรษฐีและทวยข้านายหน้าพร้อม*ฝูงหมู่ธนูหาญ ฝูงอาจารย์และนักปราชญ์อำมาตพร้อม ฝูงหมู่เนืองนอง นับว่าได้ ๑๒ อักโขพณี เขามีใจยินดีบ่อ โศกเศร้า ไห้ฮำเฮาเต็มดงในไพรพงหิมะวาสเนื้อนกขาดใจตาย พฤกษาวายใบหล่น ดอกไม้.หม่นหมองดวงในไพรขวงทศมาสฮ้องไห้ขาด สยบสบกับติ่นจ้องไจ้เอาบาทไท้ทูลผมยิน อารมณ์ลำาบากคิดยากด้วยดอมท้าวบาบ่าวบ่อเมือเมือง ประนมมือเนืองทั้งสิบนิ้ว ระหว่างคิ้วกราบไหว้สาธุการ ข้าน้อยขอวอนวานดอมสองกุมารแก่นไท้ฮ้องไห้ลูบอกอยู่ว่อนๆ เชิญ ภูธรแจ่มเจ้ากับทั้งนางหน่อเหง้ามิ่งมัทรีตนเป็น วรมเหสี-เลิศแล้ว ขอจงให้เมื่อผ่านแผ้วแก่สีพีด้วย ศรีสวัสดีบ่อหล้า ไหว้พระเวสสันตาเจ้าด้วยบทบาทพระคาถาว่า “ตะวันจะโน สิ อิสโรราชารัชชัง กาเลถะโน-อุโภ “ ดังนี้เป็นเค้า ตั้งแต่พระบาทเจ้าเจียระจากหนีเมืองมา อัฐถะเคืองใจไพร่-เหตุว่าพระนี้เมือบ่อได้สิเป็นเจ้า แผ่นทะรง เชิญพระนี้เมือเป็นปิ่นคำปักเกศเกล้าเชิญ เชิญพระนเมือเป็นเจ้าเจืองจอมพลผาบสากลแหล่งหล้าแก่ไพร่ฟ้าฝงหมู่แสนเมือง ขอให้ยศศักดเฮีอง ผ่านแผ้ว เชิญพระนี้เมือสถิตผาสาทแก้วให้มันฮุ่งเฮืองฮม เชิญพระนี้ คืนเมือชมหมื่นหกพันนางหนุ่มเหน่า เชิญพระนี้เมือเป็นเจ้าแก่สีพี-อุโภสองกษัตรีเอ่ยแก่นไท้ บ่อควรพระสิละสิละนครไว้ให้มันเศร้าเปล่าศูนย์หมอง เชิญพระนี้คือเมือปุนปองครองเมืองเลี้ยงไพร่ฟ้า เชิญ ทั้งลูกสะใภ้หล่านางแก้วมิ่งมัทรี เชิญพระนี้คืนเมือหาผุสดีแม่ออกแก้วกับทั้ง องค์ผ่านแผ้วพระยาพ่อปิตตา เชิญพระนี้คืนเมือเลี้ยงลูกทาระกาลูกน้อยอ่อน *เชิญท่อนท้าวเมือ ตุ้มดอกไพร่พล--เยอ เชิญพระนี้คืนเมือห้องวิชัยยนต์ผาสาท เชิญมหาราชเจ้าเดียวนี้อย่าสินาน ส่างสิปะสิละวิมานทองไว้ทั้งเมืองให้สูญเปล่าสาบ้อ ส่างสิละเผ่าเชื้อทาง บ้านให้หม่นหมอง *เชิญพระนี้เมือปุ๋นป้องครองเมืองเลี้ยงไพร่ฟ้างามยิ่งหน้ากว่าสาวสวรรค์ตาม ประเพณีอาชญาธรรม ดังเก่าเป็นท้าวเหล่าสองที- ฉักขัตติยะบัพพังนิธิตัง ก็เสด็จบรบวนสมควรแล้วท่อนี้สิลงแหล่ว ก่อนละโยม.....