โลกิยธรรมและโลกุตตรธรรม :: หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช 22 ส.ค. 2564

โลกิยธรรมและโลกุตตรธรรม :: หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช 22 ส.ค. 2564 “คนรุ่นหลังเรา คำว่าปฏิบัติธรรมมันเพี้ยน มันเป็นความหมายที่แคบลงเรื่อยๆ อีกหน่อยถ้าไม่มีใครท้วงติงไว้ แล้วอีกหน่อยเหลือแต่นั่งสมาธิหรือเดินจงกรมคือการปฏิบัติ ถ้าไม่ได้นั่งสมาธิ ไม่ได้เดินจงกรม ไม่เรียกว่าปฏิบัติ จริงๆ นั่งสมาธิเดินจงกรม มันเป็นแค่วิธีการที่จะภาวนา ภาวนาคือการเจริญ เจริญสติ เจริญปัญญา แค่วิธีการ เราไปหลงวิธีการจนกระทั่งคิดว่ามันคือหลักการ คือทั้งหมด ชาวพุทธไม่ได้ทำแค่ทำสมถะวิปัสสนา ชาวพุทธก็ทำหน้าที่ของตัวเอง หน้าที่ต่อครอบครัว หน้าที่ต่อชุมชน พัฒนาตัวเองไป ฉะนั้นการที่เราอยู่บ้าน ทำมาหากินอยู่อะไรนี่ด้วยความสุจริต เราได้ปฏิบัติธรรมอยู่แล้ว อันนี้เป็นโลกิยธรรม ส่วนถ้าเราอยากพ้นจากโลก เราก็มาฝึกให้หนักขึ้น เข้มงวดในการรักษาศีล เข้มงวดในการฝึกสมาธิ ขยันขันแข็งในการเจริญปัญญา ถ้าเราทำได้ก็เดินไปสู่โลกุตตระ ศีล สมาธิ ปัญญานั่นล่ะ เป็นมรรค มรรคก็คือหนทางไปสู่ความดับสนิทแห่งทุกข์ ฉะนั้นที่เราปฏิบัติธรรมๆ สูงสุดก็คือเพื่อดับทุกข์ เพื่อความดับสนิทของทุกข์นี่เป้าหมายสูงสุด ในทางโลกิยธรรมก็คือเพื่อจะดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างดี แล้วก็เกื้อกูลที่วันหนึ่งเราจะสามารถพัฒนาจิตใจตัวเอง ไปสู่ความดับสนิทแห่งทุกข์ได้ " หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนวันติธรรม 22 สิงหาคม 2564